Adam Mickiewicz > Quotes

“I and motherland are one. My name is Million, because for millions do I love and suffer agonies.”
― Adam Mickiewicz, Forefathers' Eve

“Ty mnie zabiłeś! - ty mnie nauczyłeś czytać!
W pięknych księgach i pięknym przyrodzeniu czytać!
Ty dla mnie ziemię piekłem zrobiłeś
(z żalem i uśmiechem)
i rajem!
(mocniej i ze wzgardą)
A to jest tylko ziemia!”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy,
I noc ma spokojną, i dzień nietęskliwy.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic nie pomoże.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Serce ustało, pierś już lodowata,
Ścięły się usta i oczy zawarły;
Na świecie jeszcze, lecz już nie dla świata!
Cóż to za człowiek? - Umarły.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Wstrzymując oddech, usty chwytał jej westchnienie.
I okiem łowił wszystkie jej wzroku promienie.”
― Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz

“Kto nie doznał goryczy ni razu,
Ten nie dozna słodyczy w niebie.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Ludzie! każdy z was mógłby, samotny, więziony,
Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Płacz; lecz niestety, boleść przypomnienia
Nas samych trawi, a nic wkoło nas nie zmienia!”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Żyłam na świecie; lecz, ach! nie dla świata!
Myśl moja, nazbyt skrzydlata,
Nigdy na ziemskiej nie spoczęła błoni.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“I am the master! I stretch forth my hands, even to the skies! I lay my hands upon the stars, as on the crystal wheels of the harmonica. Now fast, now slow, as my soul wills, I turn the stars. I weave them into rainbows, harmonies. I feel immortality! I create immortality!”
― Adam Mickiewicz

“Ksiądz
(wstrzymuje)
Co to ma znaczyć?...szalony! czy można?
Odbierzcie mu żelazo, rozdejmijcie pięście.
Jesteś ty chrześcijanin? taka myśl bezbożna!
Znasz ty Ewangeliją?

Pustelnik
A znasz ty nieszczęście?”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“So listen to them, heed them. Who never touch the Earth, can never be in Heaven”
― Adam Mickiewicz

“Polały się łzy me czyste, rzęsiste
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną,
Na mój wiek męski, wiek klęski;
Polały się łzy me czyste, rzęsiste…”
― Adam Mickiewicz

“Kto nie dotknął ziemi ni razu,
Ten nigdy nie może być w niebie.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Today Gustaw has died, today Konrad was born”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Wgryzę się jak piekielny dym pod jej powieki
I w głowie utkwię na wieki.
Będę jej myśli czyste przez cały dzień brudził
I w nocy ją ze snu budził.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Nie łam twych rączek, niewiasto młoda,
Nie płacz, i rączek, i oczu szkoda.
Ten, po kim płaczesz, wzajem nie błyśnie
Okiem ku tobie, ręki nie ściśnie.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Ach tak! tak ją kochałem! Pójdęż teraz trwożyć
I na kochanka larwę potępieńca włożyć?
Po co? czego chcę od niej? o zazdrości podła!
I jakież są jej grzechy?
Czyli mię słówkiem dwuznacznym podwiodła?
Czy wabiącymi łowiła uśmiechy
albo kłamliwe układała lice?
I gdzież są jej przysięgi, jakie obietnice?
Miałemże od niej choć przez sen nadzieję?
Nie! nie! sam urojone żywiłem mamidła,
Sam przyprawiłem jady, od których szaleję!
Po cóż ta wściekłość? jakie do niej prawa?
Co za moją wzgardzoną przemawia osobą?
Gdzie wielkie cnoty? świetne czyny? sława?
Nic! Nic! Ach, jednę miłość mam za sobą!”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Krzyknę, ześ Ty nie ojcem świata, ale... Carem!”
― Adam Mickiewicz, Dziady część II, IV i I

“Pójdę sam; kto w dzień błądzi i żywych nie słyszy,
Widzi w nocy, zna język grobowej zaciszy.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Kas nežino meilės, tas tikrai laimingas
Nekankins to naktys, dienos ilgesingos.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Czasem strzelecka miłość – wędrowna ptaszyna,
Serce przelotem zwiedzi – tak mija godzina,
I tydzień, i rok przeszły, - tak bywało wczora,
Tak jest dzisiaj i będzie każdego wieczora.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Spotykam ludzi – z rozrosłymi barki,
Z piersią szeroką, z otyłymi karki;
Jako zwierzęta i drzewa północy,
Pełni czerstwości i zdrowia, i mocy.
Lecz twarz każdego jest jak ich kraina,
Pusta, otwarta i dzika równina;(...).”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Jeśli, żałując śmierci dobrego dziedzica,
Lud zakupioną świecę stawia mu na grobie,
W cieniach wieczności jaśniej błyszczy się ta świéca
Niż tysiąc lamp w niechętnej palonych żałobie.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Żywy, o nic przed nikim nie umiałem żebrać,
Żebrać litości nie będę umarły!”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Senator
Nasz Doktor?


Pelikan
Zabity
Od piorunu. Fenomen ten godzien rozbiorów:
Około domu stało dziesięć konduktorów,
A piorun go w ostatnim pokoju wytropił,
Nic nie zepsuł i tylko ruble srebrne stopił,
Srebro leżało w biurku, tuż u głów Doktora,
I zapewne służyło dziś za konduktora.


Starosta
Ruble rosyjskie, widzę, bardzo niebezpieczne.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Waleryjo! Ty przecież spomiędzy ziemianek
Zazdrości godna! Ciebie ubóstwiał kochanek,
O którym inna próżno całe życie marzy,
Którego rysów szuka w każdej nowej twarzy,
I w każdym nowym głosie nadaremnie bada
Tonu, który jej duszy brzmieniem odpowiada.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“Drodzy są i widziani we śnie przyjaciele,
Gdy prawdziwych na jawie widzim tak niewiele.”
― Adam Mickiewicz, Dziady

“O nie! nie... nie... żeby ją zabić,
Trzeba być trochę więcej niż pierwszym z szatanów!
Precz to żelazo!
(chowa)
niech ją własna pamięć goni,
(Ksiądz odchodzi)
Niech ją sumienia sztylety ranią!”
― Adam Mickiewicz, Dziady