Alison Baird > Quotes

“Ik kan niet zonder jou leven, prinses Alice.
- Will”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Een jonge Schotse vrouw, Anne Strachan genaamd, zei tegen haar familie dat ze een visioen had gehad waarin een stem haar had verteld dat ze kind met "de geest van een leeuw"... het meisje wier daemon voor het eerst in de gedaante van een leeuw was verschenen.
- Leo”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Ik weet het weer... Glenlyon. De laird van Lyndsay. Prinses Alice. Já!' Nick deed een stap naar voren, zijn gezicht stond opgetogen. 'Het komt allemaal terug... eindelijk!'
En toen dook Claire in zijn armen die zich voor haar hadden geopend en haar vasthielden.”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Aan de andere kant van de tafel sloeg de papegaai krijsend met zijn vleugels en slingerde een stroom vloekwoorden naar de kat.”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Alice Ramsay. Ik weet nu weer wat er is gebeurd, in elk geval een beetje. Op een of andere manier... was haar dood mijn schuld - ik heb haar dat aangedaan.' Hij liet zijn tranen nu de vrije loop. 'Dat is het enige wat ik weet. Van de rest kan ik me niet veel herinneren. Het is mijn schuld dat dit allemaal is gebeurd.'
- Nick”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Gerechtigheid is één grote aanfluiting.
- Alice”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Welkom thuis, Alice, liefje.
- Myra”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Slechte man, slechte daemon. Je hebt eerder tegen ze gevochten. Je moet weer tegen ze vechten.
- Matilda”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Wat vind je van het stuk, prinses Alice?
- Will”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Een wilde kat gleed zachtvoetig door de bosjes, een vreemd uitziende kat met een korte krulstaart. Hij bleef staan en staarde naar het meisje, met intense gele ogen, en glipte toen weer door het struikgewas weg. Het meisje kwam overeind en ging staan, haar gezicht straalde bovenaardse verrukking uit.”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Claire kreunde zacht in zichzelf en wiegde heen en weer. Na al die jaren was ze eindelijk iemand tegengekomen van wie ze werkelijk hield, die ze met heel haar hart wilde. En hij was al eeuwen dood.”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Trotseer ze, Bloem-Alice-Claire. Bied weerstand aan hun overheersing. Daar ben je sterk genoeg voor. Je bent altijd een rebel geweest, altijd op zoek naar verklaringen waar anderen de dingen klakkeloos accepteerden... Je hebt nooit toegegeven, liefje, je bent nooit met de kudde meegehobbeld.
- Al”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Nu gaat het midwinterfestival over liefde en vrede op aarde, ook al haalt dat niets uit, maar om de een of andere reden draait het altijd uit op uitbundig feesten, drinken en het leegplunderen van onze creditcards...
- Ron (Claire's vader)”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Eh, pap? Dat over lemmings, dat is een misverstand. Ze gooien zich helemaal niet over de kliffen de oceaan in.
- Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Alice, het spijt me. Ik kan je nu niet helpen. Ik ben niet almachtig, ik kan geen enkele vogel of welk beest dan ook oproepen dat het tegen zovelen kan opnemen. Maar ik blijf bij je, dat beloof ik. Tijdens deze proef, en bij alles wat daarna volgt.
- Leo”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Het was wel mijn schuld dat je bent verdronken. Ik wist het van de heksenjagers en ik had moeten raden dat ze achter het bestaan van je huisgeest waren gekomen en je kwaad zouden gaan doen. Ik was niet op tijd... ik had vroeger moeten komen. Beter mijn best moeten doen... Ik heb gezworen dat ik je nooit in de steek zou laten, maar dat heb ik wel gedaan.' - Nick
In haar hoofd weergalmde een andere stem van eeuwen geleden. 'Mijn Alice, ik zal je nooit in de steek laten. Dat beloof ik je.'
'Will?' Claire stikte bijna. 'Wíll?”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Deze hier heeft nooit ontzag voor me gehad, nooit! Maar wees op je hoede, droogbloem, of ik zal je laten verwelken. Dan hou ik de regen tegen. Ja, ja... als ik me kwaad maak, dan kan ik hem zelfs nu nog wegjagen, dan valt er helemaal niets!'
'Dan hou je het maar tegen. Laat maar eens zien wat je kunt. Tot nu toe hebben we alleen maar mooie praatjes gehoord. Laat je magische kunsten maar zien.”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Genoeg, dacht ze. De volgende die me tegen de haren in strijkt, zou willen dat ze--”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Het is geen luipaard, het is een cheeta. Het is Charlie. Mijn cheeta... mijn huischeeta... Ik heb vreselijk gehuild toen hij wegging.' - Nick
'De echte cheeta is bij je weggegaan. Maar de geest, de daemon die hem naar je toe heeft gebracht, gaat nooit weg. De daemon is je beste vriend.' - Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Als een jongen ooit een "luie, spottende wenkbrauw" naar me optrekt, breek ik zijn neus.
- Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Leo! Houd hem tegen!
...
Leo. O, Leo, wat heb ik gedaan?
- Alice”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Ja, ze lijkt ouder dan ze is.'
Je moest eens weten, dacht Claire met een grimmig glimlachje.”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Hóé noemde je me?'
'Een revenant.”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“De waarheid is dat William Macfarlane vond dat hij schuldig was aan Alice' dood, ook al kon hij er nog zo weinig aan doen.
- Leo”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Ze weten het. Die daemondingen. Ze weten hoe ik dieren haat... Dat luipaard. Ik heb er jaren nachtmerries van gehad. Vroeger hield ik van dieren. Zij hielden ervan... pap en mam. Ze wijdden hun leven aan de bescherming van dieren tegen stropers. Na hun dood deed elk dier me aan hen denken.' - Nick
'Ik denk dat ik dat net zo voel. Maar je weet dat het niet de schuld was van dat luipaard.' - Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Als je zo naar me blijft kijken, ga ik nog denken dat je me leuk vindt,' spon ze.
- Claire tegen Nick.”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Leo... denk je dat William opnieuw geboren zal worden? Zal ik hem ooit weer zien?
- Claire/Alice”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Dan begrijp je maar al te goed waarom je nergens een volwassene ziet rondspringen die zegt: 'Joepie, ik ben een loonslaaf! Wat heb ik toch een pret!'
- David (Claire's vader)”
― Alison Baird, The Witches of Willowmere

“Leef jij maar door, ook al wil de wereld dat je sterft. Jij bent sterker dan ik, jij bent niet bang en zit vol hoop, altijd. Je moet overleven! Want op de een of andere manier weet ik dat als jij overleeft, ik ook zal overleven. Jij bent mijn geest...”
― Alison Baird, The Warding of Willowmere

“Het wordt steeds curieuzer! Nou, mijn lieve Alice, wat fijn dat ik je nu eindelijk eens kan ontmoeten.
- Al”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere