Marcin Mortka > Quotes

“...nazwa liniowiec tak się miała do naszego okrętu, jak kichnięcie do wystrzału z armaty - używano jej jedynie dlatego, że w oficjalnych dokumentach Royal Navy nie figurował termin "krypa". Ani "pieprzony, pływający zamtuz". Dla większości załogi, którą desperacko próbowałem szkolić, nazwa i tak niewiele znaczyła, byli to bowiem marynarze tworzący rozpuszczoną, zdemoralizowaną bandę ludzi ze statków handlowych, więzień, tawern i przymusowego poboru. Mieliśmy na pokładzie farmerów i hodowców bydła, drobnych złodziejaszków, którzy zamienili odsiadkę na służbę w marynarce, byli też pijacy, ślepcy, ludzie nieznający ani słowa po angielsku, urodzeni panikarze, sodomici, paru klasycznych piromanów i jeden człowiek, który co niedziela próbował popełnić samobójstwo. Prawdziwych marynarzy było na okręcie jak na lekarstwo, a nawet wśród nich syfilis walczył o lepsze z rzeżączką; w tych warunkach dyscyplina stała się pojęciem równie urojonym, jak czysta odzież.”
― Marcin Mortka, Płonący Union Jack

“Biuściasta matrona z koszykiem, z którego wystawały pory, natka pietruszki i główka sałaty, wyłoniła się ze sklepu z przejętą miną. Nigdy, przenigdy nie lekceważcie tłustych bab z koszykami.”
― Marcin Mortka, Nie ma tego Złego

“Zza zamkniętych drzwi dobiegał niski, ale zaskakująco melodyjny głos Eliaha, tak powabny, że poczułem mrowienie w brzuchu. Złapałem się na tym, że co rusz mimowolnie odwracam głowę i spoglądam na drzwi, za którymi przebywał wraz z księżną. - Tyle miesięcy razem - westchnąłem z niedowierzaniem. - Tyle wieczorów we wspólnym towarzystwie, tyle wypraw, ognisk i pijatyk, a ten ani razu gęby nie otworzył. - To przez cycki - powiedział bard z pewnym żalem i pyknął z fajki. - Cycki, Kociołek, tyle spraw załatwiają, że głowa mała.”
― Marcin Mortka, Nie ma tego Złego

“Nigdy nie czułem pociągu do mężczyzn, ale coś mi mówiło, że gdyby Eliah złożył mi nieprzyzwoitą propozycję, przynajmniej bym ją rozważył.”
― Marcin Mortka, Nie ma tego Złego

“Cóż, wtedy pojawił się Eliah. Elf wyłonił się z przeciwległego zaułka, idąc wolnym, niemalże nonszalanckim krokiem. Miał na sobie wysokie buty, skórzane spodnie i jasną, rozpiętą na piersi koszulę. Stanął w miejscu, z którego był doskonale widoczny, i zmierzwił swe krótkie czarne włosy, a potem omiótł ulicę powłóczystym spojrzeniem. Zamarł, gdy jego wzrok padł na księżną, a potem uśmiechnął się lekko, zagadkowo. Zaplótł ramiona na muskularnej piersi i nieznacznie przechylił głowę, co z łatwością mogło zostać odebrane jako zaproszenie do nawiązania kontaktu. - Och bo zemdleje... - stęknął oszołomiony Głuszec, który na chwilę zapomniał o roli pokornego żebraka. - Czemuście wy go chowali po krzakach, co? - Sam się chował - burknąłem.”
― Marcin Mortka, Nie ma tego Złego