Christopher K. Germer > Quotes

“A moment of self-compassion can change your entire day. A string of such moments can change the course of your life.”
― Christopher K. Germer

“Actually, when bad things happen to us, we tend to have three unfortunate reactions: self-criticism, self-isolation, and self-absorption. Neff’s three components of self-compassion direct us exactly in the opposite direction: self-kindness, recognizing the common humanity in our experience, and a balanced approach to negative emotions.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Pain is inevitable; suffering is optional.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Self-compassion isn’t a “thing” that we either have or don’t have. Instead, as a practitioner and as a therapist, I try to remain open to emotional pain and breathe kindness into it, one moment after the next. MEASURING”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Self-compassion is simply giving the same kindness to ourselves that we would give to others.”
― Christopher Germer

“The suffering itself is not so bad; it’s the resentment against suffering that is the real pain. —ALLEN GINSBERG, poet”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“In the words of meditation teacher Pema Chödrön: “… we can still be crazy after all these years. We can still be angry after all these years. We can still be timid or jealous or full of feelings of unworthiness. The point is … not to try to throw ourselves away and become something better. It’s about befriending who we are already.” It”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“This being human is a guest house Every morning a new arrival A joy, a depression, a meanness Some momentary awareness Comes as an unexpected visitor Welcome and entertain them all! Even if they’re a crowd of sorrows Who violently sweep your house Empty of its furniture Still treat each guest honorably He may be cleaning you out For some new delight!   The dark thought, the shame, the malice Meet them at the door laughing And invite them in Be grateful for whoever comes Because each has been sent As a guide from the beyond.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“I look at it this way: the instinctive response to danger—the stress response—consists of fight, flight, or freeze. These three strategies help us survive physically, but when they’re applied to our mental and emotional functioning, we get into trouble. When there’s no enemy to defend against, we turn on ourselves. “Fight” becomes self-criticism, “flight” becomes self-isolation, and “freeze” becomes self-absorption, getting locked into our own thoughts.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Acı, işlerin gidişatı ile bizim olmasını istediğimiz gidişat arasındaki tezattan kaynaklanır. Bu da hayatımızı tatminkar bulmamamıza neden olur. Hayatımızın farklı olmasını ne kadar çok istersek, kendimizi o kadar kötü hissederiz. Örneğin, bir araba kazasından sonra tekerlekli sandalyeye mahkum olan biri için ilk sene genellikle en zor zamandır. Adapte olmayı öğrendikçe, tipik olarak eski mutluluk düzeyimize geri döneriz. Mutluluğumuzun derecesini isteklerimiz ile koşullarımız arasındaki mesafeye bakarak ölçebiliriz.”
― Christopher K. Germer

“İronik olarak, ıstırap çeken "öz benlik"e karşı ne kadar şefkatli davranırsak, o da o kadar esnek olur. Örneğin, sönük bir konuşma yaptıktan sonra ağzımdan çıkan her bir sözcüğü zihnimde evirip çevirip tekrar tekrar düşünüyorsam, birinin "Konuşman tam da yemek sonrasına rastladı. Ne bekliyorsun ki? Herkes biraz kestirmek için can atıyordu herhalde", gibisinden sevecen bir yorumu duymak iyi olmaz mıydı? Başkalarından ya da kendi içimizden gelen şefkat hissi sıkıntılı anlarımızda kendimizi kabul etmemizi sağlar. Böylece, işlerin ters gitmesine neden olan etkenlerin ne kadar karmaşık olduğunu görmeye ve evrenin merkezinde olmadığımızı anlamaya başlarız. Simone Weil'in dediği gibi, "Kendimize yönelttiğimiz şefkat hissi, alçakgönüllülüktür".”
― Christopher K. Germer

“Uyumaya çalışmak bedeni strese sokarak uyanık kalmanıza neden olmaktadır. Bu kavgayı sona erdirerek bu döngüyü kırmamız gerekir. İnsanların bunu başarmak için denedikleri birkaç yol vardır:
1. Daha az uyumakla bile ne kadar işlevsel olabileceğinizi hatırlayın; pek çok kişi bunu başarabilmektedir. Bu, uyuma baskısını hemen yumuşatabilir.
2. Uyusanız da uyumasanız da, yatakta güzel güzel yatmanın da başlı başına önemli bir rahatlama şekli olduğunu düşünün.
3. Bilin ki beden ancak gerçekten de uykuya ihtiyacı olduğunda uyku talebinde bulunur. Eğer uyuyamıyorsanız, uyuma vaktiniz gelmemiş demektir.
4. 30 dakika kadar tamamen uyanık kalmaya çalışın. Bu süre muhtemelen zihninizin kendini kapatmasını ve uykuya hazırlanmasını sağlayacaktır.
5. Kendinizi her uyanık bulduğunuzda, üzerine basa basa "umurumda bile değil" deyin ve uykusuzluğunuzu kabul etme niyetinizi güçlendirin.
5. Nefeslerinizi sayın.”
― Christopher K. Germer

“Change comes naturally when we open ourselves to emotional pain with uncommon kindness. Instead of blaming, criticizing, and trying to fix ourselves (or someone else, or the whole world) when things go wrong and we feel bad, we can start with self-acceptance. Compassion first! This simple shift can make a tremendous difference in your life.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“The experience of compassion is complete abandonment of the inclination to resist emotional discomfort. It’s full acceptance: of the person, of the pain, and of our own reactions to the pain.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Some people wonder how taking antidepressant or anti-anxiety medication fits in with self-compassion practice. It’s simple: ask yourself what’s the most compassionate thing to do. Denying ourselves necessary medication can be a form of self-punishment or a way of ignoring our needs out of shame or obsessive concern for a “natural” body. The reverse is also true: medication can be a subtle form of emotional avoidance. Consider whether medication allows you to function better and pursue healthy behavior changes. If you feel you’re ready to live without medication, please discuss it with your doctor.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“should arise during mindfulness practice, please don’t feel the need to push through it. Timing and safety are critical. Many people with childhood”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Bir duyguyu "endişeli dikkat" veya "sakin dikkat" şeklinde tanımlayabiliriz. Endişeli dikkat korku dolu bir geri çekilmeye neden olabilir, sakin dikkat ise etrafımıza bakmamız için bize bir miktar alan tanır. Bu, karanlıkta kalan bir çocuğun durumuna benzer. Kendinize, "hava karanlık ve ortalığı görmek zor" dediğinizde durumu sakin bir şekilde tanımlıyorsunuz demektir; bu sizin berbat bir korkuya boyun eğmenizi, tehlikeyi kendi zihinsel yorumlarınızla abartmanızı ya da "büyük bir bebek" olarak tanımlayarak kendinizi suçlamanızı önler. Endişeli dikkat ise "Ah hayır, hiçbir şey göremiyorum! Kim bilir orada neler vardır!" türünden bir etiketlemedir ve rahatsızlığı dehşete dönüştüren bir dizi düşüncenin oluşmasına neden olur.”
― Christopher K. Germer

“Robert Sapolsky stresin nedenleri ve sonuçları üzerine yazdığı Why Zebras Don't Get Ulcers isimli eğlendirici ve bilgilendirici kitabında, hayvanların fiziksel krizlere nasıl mükemmel bir biçimde adapte olabildiklerini anlatmaktadır. Karnını deşmek isteyen bir aslandan kaçmaya çalışan bir zebrayı düşünün. Tehlike geçtiğinde aynı zebra huzurlu bir şekilde yeniden otlanmaya geri döner: Peki ya insanlar ne yapar? Biz hep tehlikenin köşede bir yerde bizi beklediğini düşünürüz. Sapolsky kitabında şu soruyu soruyor: "Kaç su aygırı sosyal sigorta sisteminin ölene kadar devam edip etmeyeceğini ya da sevgilisiyle ilk buluşmasında ne söylemesi gerektiğini düşünüp endişelenir?" Bedenlerimiz psikolojik tehditlere, fiziksel olanlara verdikleri tepkinin aynısını verirler. Hiç bitmeyen bir tehlike hissi stres düzeyimizi yükseltir ve kalp krizi geçirme riskimizi artırır, bağışıklık sistemimizin bozulmasına, depresyona kapılmamıza, kolit sancıları çekmemize, unutkanlık, cinsel sorunlar ve daha sürüyle sıkıntı yaşamıza neden olur.

Psikolojik stresin ne tür bir mekanizmayla hastalıklara neden olduğu tam olarak bilinmemektedir ama ilk belirtiler bunun telomerlerimizle ilintili olduğunu göstermektedir. Telomerler, kromozomların ucunda bulunan DNA-proteini kompleksleridir. Telomerik DNA'larını kaybeden hücreler yaşlanır, yani artık bölünmez olurlar. Hayatta yaşanan streslerin bağışıklık sistemindeki telomerleri kısalttığı saptanmıştır. Sayıca azalan bağışıklık hücreleri hastalıklara ve dolayısıyla da ömrünüzün kısalmasına neden olur.”
― Christopher K. Germer

“TRY THIS: Mindful Self-Compassion Meditation”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“One mental habit that can wreak havoc in our lives is self-judgment. If you watch your mind for 10 minutes after something goes wrong, you’ll probably notice that you’re criticizing yourself. It’s undoubtedly useful to know what went wrong and to correct our mistakes, but usually we go way beyond that. What can we do about self-judgment? It doesn’t work to “just stop judging yourself” because you’re likely to judge yourself for judging yourself. (Remember, what we resist persists.) The best solution is simply to “witness” judgments, letting them come and go.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Bir Zen ustası bir keresinde kormadan ölmek için şu tavsiyede bulunmuştur: "Son nefesinizde kendinize "Nasıl yardımcı olabilirim?" diye sorun. Son anınızda kendinizle ilgili herhangi bir kaygınız olmadığını hayal edin. Ne kadar huzurlu hissederdiniz, öyle değil mi?”
― Christopher K. Germer

“Self-compassion has the “gleam of the particulars,” as poet Naomi Shahib Nye might say. The details of our lives are necessary to contact the deeper meaning of our daily experience.”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“self-compassion—taking care of ourselves just as we’d treat someone we love dearly”
― Christopher K. Germer, The Mindful Path to Self-Compassion: Freeing Yourself from Destructive Thoughts and Emotions

“Kabul etme ve öz şefkat durumlarıyla, daha iyi hissetme mücadelemizden vazgeçtiğimizde daha kolaylıkla karşılaştığımız görülmektedir. Adsız Alkolikler'de buna "çaresizlik içindeyken gelen armağan" denir. Denediğiniz hiçbir şey işe yaramamışsa, kabul etmeye ve kendinize şefkat göstermeye daha yatkın olursunuz. Hala kendinizi iyi hissetmek istiyorsunuzdur ama artık herhangi bir şeyin işe yarayacağı konusunda şüphe içindesinizdir. İnancınızı hemen hemen tamamıyla yitirmişsinizdir; zihniniz tüm olasılıkların üzerine bir sünger çekmiştir.

İşte zihninizle çaba göstermeden yüreğinizle çaba göstermeye geçme fırsatı tam da o noktada kapınızı çalar. Öz şefkatin belirgin şekilde, zihinsel olmayan ve çaba gerektirmeyen bir tarafı vardır. Ama kendimizi acıların çinde bulabilir ve mücadelemizin derinliğini fark edebilirsek, yüreğimiz de otomatik olarak yumuşar. Kendimizi iyi hissetmekten vazgeçer ve onun yerine kendimize sempati gösterebileceğimizi keşfederiz. Yani kendimize ilgi göstermeye başlarız çünkü acı çekiyoruzdur.”
― Christopher K. Germer