Jakub Małecki > Quotes

“Najlepszym przyjacielem Bronka Geldy był pies. Wabił się Koń. Należał do gatunku psów głupich głupotą, którą chciałoby się przytulić.”
― Jakub Małecki, Dygot

“Przyglądała się tej pędzącej rzeczywistości i tylko czasami, podczas bezsennej nocy albo długiej podróży pociągiem, przypominała sobie, że żadnego miesiąca ani żadnego roku nie będzie mogła powtórzyć.”
― Jakub Małecki, Rdza

“Świadomość, że w każdej chwili mogę odebrać sobie życie, bardzo mnie uspokaja. Miło jest wiedzieć, że w razie czego wystarczy odrobina wysiłku i wypisujesz się z tej gry, w której masz jedno życie i w która grasz, czy tego chciałeś, czy nie.”
― Jakub Małecki, Horyzont

“(...) zastanawiałem się jednak, w jakich momentach życia człowiek jest naprawdę sobą: w nudnej codzienności czy może właśnie w sytuacjach granicznych, kiedy nerwy wysiadają, a cały świat staje okoniem.
Ja sam w życiu codziennym jestem nikim - dlatego koksy, imprezy techno, by chociaż przez parę godzin czuć się KIMŚ - a w momencie kiedy Kurz zachowywał się jak frędzel, jakoś dałem radę. Tylko kto będzie o tym pamiętał, skoro już jutro, po wyjściu stąd, będę znowu zwykłym obszczymurem? Nikt, więc ważne jest to, co każdego dnia, a nie to, co wyjątkowo.”
― Jakub Małecki, Dżozef

“Chaos jest początkiem nowego świata.”
― Jakub Małecki, Horyzont

“Zapytałem dziadka, ile Bóg, jego zdaniem, ma lat. Przyszło mi to do głowy bo tydzień wcześniej byliśmy wszyscy na urodzinach pana Karmowskiego i trudno było mi sobie wyobrazić, że istnieje ktoś starszy niż on.
Dziadek kazał mi trochę czekać na odpowiedź.
- Bo ja wiem? Nigdy mi nie mówił. Może dlatego, że trochę się z niego naśmiewam.
- Z Boga?
(…)
- Kiedyś wymyśliłem, że dam mu jakoś na imię. Jakoś zwyczajnie: Marek, Janusz albo Karol, rozumiesz? Zdecydowałem się na tego Karola.
Kiwałem głową choć nie bardzo to rozumiałem. (…) Po chwili zdecydowałem się dopytać:
- No i co?
(..)
- No i nic. Czasem coś mu powiem. Na przykład, jak mamy kosić a widać że nadciągają chmury, to patrzę w niebo i mówię: Karol, weź ty mnie nawet nie wkurwiaj
- I to działa?
- Nie. Gdyby zadziałało to bym się wystraszył.”
― Jakub Małecki, Saturnin

“Olga zastanawiała się, czy będzie taka sama. Czy stanie się średnią arytmetyczną wszystkich kobiet w swoim wieku. Czy już jest kimś takim. Sądziła, że tak.”
― Jakub Małecki, Nikt nie idzie

“Bo co to jest za wielka sztuka chodzić po ciemku, jak się ciemności nie boisz? Sztuka jest chodzić po ciemku, jak się od tego cały człowiek trzęsie. To jest wielkie szczęście, bać się.
Tylko wtedy można pokazać, że się jest odważnym.”
― Jakub Małecki, Rdza

“Pewnego dnia zorientował się, że przez całe życie nie żył, że wiecznie czegoś się bał, nie korzystał z niczego, zmarnował całą młodość.”
― Jakub Małecki, Dżozef

“W życiu są tylko opowieści.”
― Jakub Małecki, Dżozef

“Codziennie dom budził się wcześnie i zasypiał później niż ja. Nocami słychać było czasem jego skrzypiące w rytm uderzeń wiatru oddechy. Do pewnego momentu nie wyobrażałam sobie, że mogłabym mieszkać gdzie indziej – tak jak człowiek raczej nie wyobraża sobie, by mógł kiedyś przesiąść się w inne ciało – po śmierci mamy dużo się jednak zmieniło, dom również. Nie oddychał już tak równo jak kiedyś, zarastał bałaganem i ciszą.”
― Jakub Małecki, Horyzont

“Rozpacz to uczucie, które niszczy falami. Przeżywając jej apogeum, człowiek jest w stanie uodpornić się na moment, zdrętwieć i nie czuć jej aż tak bardzo. Stąd fale – rozpacz składa się z najprostszych czynności, które człowiek musi wykonywać, nieważne, jak bardzo by nie chciał. Rozpacz żywi się skojarzeniami, bo wszystko przypomina o stracie. Kolejne fale atakują, nie pozwalając, by człowiek na dłuższą chwilę do rozpaczy się przyzwyczaił.”
― Jakub Małecki, Dżozef

“Życie to jest jeden, kurwa, wielki dygot.”
― Jakub Małecki

“[...] otaczali go ludzie pokroju jego ojca. Ludzie głęboko przekonani, że świat siedzi przycupnięty na krawędzi krzesła i wyczekuje tylko ich cennego zdania. Z zaangażowaniem wypowiadali się o nowym smaku nadzienia w pączkach, o zmianie miejsca postoju dorożek w Kole, o kradzieży biżuterii w domu wdowy Rybackiej czy o powołaniu nowego rządu - temat był nieważny, ważna była wyłącznie ich opinia na ten temat. Tacy ludzie komentowali kolejne wydarzenia w niewzruszonym przekonaniu, że czynią w ten sposób społeczeństwu wielką dobroć".”
― Jakub Małecki, Sąsiednie kolory