Philip Huff > Quotes

“De wereld beschrijven is eenvoudiger dan er een plek in vinden.”
― Philip Huff, Wat je van bloed weet

“Als je bent wat je doet, en je doet niets, wat ben je dan?”
― Philip Huff

“Als je gelukkig wilt zijn, moet je af en toe ook ongelukkig willen zijn.”
― Philip Huff, Boek van de doden

“Je hebt verdomme altijd meer dorst dan je drinken kunt; er komen altijd meer levens bij die je ook had kunnen leven, niet minder. En die levens blijven soms aan je plakken, als natte kleren in de regen. En de grootste vorm van zelfbedrog is geloven dat je meer kunt hebben dan je hebben kunt.”
― Philip Huff

“Het is heel simpel, ons ongeluk. Er is ons verteld dat we heel bijzonder zijn. Maar dat is niet zo. En dat doet pijn.”
― Philip Huff

“Ik ken maar één ding, dacht ik toen. Niet de aarde en niet de zon, alleen het oog dat de zon ziet, en de voeten die de aarde voelen. En zelfs dat oog en die voeten zijn een raadsel voor mij. De wereld om mij heen is mijn verbeelding, of, met andere woorden: de wereld is een verbeelding van mij.”
― Philip Huff, Niemand in de stad

“Straks heb je prostaatkanker of longkanker of ben je dement of heb je een beroerte gehad. En denk je: ik heb het allemaal zo gedaan als ik het heb gedaan omdat de rest het ook zo deed.”
― Philip Huff, Boek van de doden

“In deze stad, waarin alle huizen tegen elkaar moeten leunen om niet om te vallen, kan ik even niets anders denken dan drie woorden. Ik mis je.”
― Philip Huff

“Mijn grootvader zei altijd dat je met elke fout meer wint dan je verliest. Je leert erdoor. Deze slechte zet bespaart je duizend slechte zetten in de toekomst.”
― Philip Huff, Dagen van gras

“Ik wilde geen kinderen, want ik wilde geen verlenging van al het verdriet, geen goedkeuring van al het geweld. Zolang ik geen kinderen had, kon ik zeggen: 'Maar ik ben het fundamenteel oneens met deze wereld. Daarom heb ik geen kinderen, je duwt ze in een systeem dat ze, dat álles kapotmaakt.' (P.96)”
― Philip Huff, Open

“De meest opmerkelijke leugens zijn niet de dagelijkse, kleine leugens die een gezin bij elkaar houden, noch de kluwen grote leugens die de ‘boel’ of ‘maatschappij’ bij elkaar moeten houden:de meest opmerkelijke zijn de leugens die mensen zichzelf vertellen en die ze zelf geloven, die zo hun eigen waarheid worden - het is die ‘waarheid’ die henzelf bij elkaar houd, die voorkomt dat hun diepste gevoelens en hardste falen een naam krijgen, dat ze plekken worden op een kaart, plaatsen die je kunt bezoeken en waarover je kunt spreken.”
― Philip Huff, Wat je van bloed weet

“Je wil wat niet is niet verprutsen en daarom houd je afstand.”
― Philip Huff, Wat je van bloed weet

“Als iets de eerste keer niet gaat, moet je het gewoon een tweede keer proberen. Want twee keer is reeds recht. Dat heb ik mijn vader eens horen zeggen.”
― Philip Huff, Dagen van gras

“Er volgde nog een stuk over Parijs, dat ze dacht dat die stad haar leuk vond.”
― Philip Huff

“Ik wil papa zien,' ze ik. 'Maar dat kan niet. Op geen enkele manier. Hij is voor altijd weg. Net als opa. En mama is misschien ziek, en kan nu dus niet komen, maar als ik hier weg ben kan ik haar opzoeken en nog zo vaak als ik wil ook. '
De Witt legde zijn hand op de mijne en zei dat hij me begreep; dat hij snapte dat ik mijn vader wilde zien en dat ik boos was en verdrietig omdat dat niet kon.
'Maar dat jij je vader niet kan zien,' zei hij, 'betekent niet dat hij jou niet kan zien. Want als je goed kijkt, dan zie je dat je vader naar je kijkt. En als je ziet dat hij kijkt, dan bestaat hij nog. Als jij hem ziet, als jij ziet dat hij kijkt, dan bestaat hij.”
― Philip Huff, Dagen van gras

“De volgende ochtend werd ik wakker (...) Het was rustig in mijn hoofd. Ik bleef stil zitten en wachtte. Ik werd wel vaker wakker met stilte, maar vaak verdween die na enkele minuten weer. Nu ook.”
― Philip Huff, Dagen van gras

“Toen ik op mijn achtste een keer een week bij mijn grootouders logeerde omdat mijn ouders met vakantie waren, vroeg ik mijn grootvader waarom oma toch zo vreemd deed, en waarom ze mijn naam niet meer wist. Ik vroeg het tijdens de reclame van een film die we keken.
'Oma heeft moeite bij haar herinneringen te komen,' zei mijn grootvader. 'Haar geheugen is als een grote zolder, vol dozen met stickers erop en spullen erin, maar oma weet niet meer zo goed in welke doos ze moet kijken om een herinnering op te halen, of wat sommige woorden betekenen die op de dozen staan. Alles zit nog wel in haar hoofd, maar oma weet niet waar ze moet zoeken om erbij te komen. Soms weet ze dus ook niet meer welke naam bij jouw gezicht hoort. En daar wordt ze verdrietig van, of bang. Begrijp je dat?'
Ik knikte.
'Heel goed. En daarom moeten we lief zijn voor oma. Want het is al vervelend genoeg dat ze zo in de war is. Gelukkig is ze vaak gewoon gelukkig, op de zolder in haar hoofd.”
― Philip Huff, Dagen van gras

“Hoe meer je hoort en ziet, hoe beter je alles kent en kunt liefhebben. Als we de namen van dingen niet kennen, geven we minder om ze. Maar als je de namen leert, word jij meer van de wereld en de wereld meer van jou.”
― Philip Huff, Wat je van bloed weet

“Ik heb van wat ik leuk vind mijn werk laten maken, terwijl het andersom zou moeten zijn.”
― Philip Huff

“Tijd is het enige echte schaarse dat we hebben, dus met iemand tijd doorbrengen is het meest waardevolle dat we kunnen doen”
― Philip Huff, Open

“Zelfs Salinger had pas het lef om niemand te zijn nadat hij iemand was geworden.”
― Philip Huff, Boek van de doden

“Tijdens onze wandelingen over het landgoed leerde mijn grootvader mij alles over de natuur: de namen van de bomen langs het veld, van de gewassen in de grond, en van de dieren in het bos. 'Brood voor de ogen, jongen,' zei hij dan, 'en voer voor de geest. Want hoe meer je weet, hoe meer je ziet. En hoe meer je ziet, hoe meer plezier je beleeft.”
― Philip Huff, Dagen van gras

“Op een houten bord op het Rokin staat geschreven: MEN BESTAAT MAAR WAT.”
― Philip Huff

“Ik wilde geen kinderen, want ik wilde geen verlenging van al het verdriet, geen goedkeuring van al het geweld. Zoals ik geen kinderen had, kon ik zeggen: 'Maar ik ben het fundamenteel oneens met deze wereld. Daarom heb ik geen kinderen, je duwt ze in een systeem dat ze, dat álles kapotmaakt'.”
― Philip Huff, Open