محمد مهدی سیار > Quotes

“انگار یک جا بر سرم آوار می کردند
تیغ تمام ابن ملجم های عالم را

من پشت پرچین بهشت کوچکم دیدم
هیزم به دوشان جهنم های عالم را...

ما هم هلالی می شد و من در هلولی سرخ
می دیدم آغاز محرم های عالم را”
― محمد مهدی سیار, حق السکوت

“چندی‌ست هر بهار می‌شکفد
بر شاخه‌های تازۀ زیتون، سنگ

دیگر نشان صلح نخواهم بود...
این است حرف تازۀ زیتون: جنگ!”
― محمد مهدی سیار

“در کمال بی خیالی و شکوه
خیره می شوم به چشم های تو
حس و حال مبهم خوشی ست
حس و حال قایقی ست کاغذی
که بی گدار
!می زند به آب”
― محمد مهدی سیار, رود خوانی

“شبیه کودکی مات خیابان های تهرانم
که ناغافل رها کرده است دست مادر خود را”
― محمد مهدی سیار, حق السکوت