M. Karagatsis > Quotes

“Εγώ ζητάω την αγάπη. Εγώ ζητάω να σκορπίσω την ψυχή μου σε αντίθετους ανέμους, να φθαρώ στα αντίξοα ρεύματα. Εγώ γυρεύω να σπείρω τις αγωνίες μου για να θερίσω πικρίες. Εγώ θέλω τη στυφή χαρά που μόνο η συντριβή χαρίζει. Εγώ θέλω...Δεν ξέρω τι θέλω.”
― M. Karagatsis, Το χαμένο νησί

“Σηκώθηκα βαρύς, άθυμος και πήρα το μονοπάτι της ρεματιάς. Φόβος και αγωνία είχαν κυριέψει την ψυχή μου. Φόβος της ανέσπερης ζωής. Αγωνία του μάταιου θανάτου. Ήθελα να ζήσω. Ήθελα να σφυροκοπήσω την ψυχή μου στο αμόνι του καημού, με την βαριά του πόνου. Ήθελα να χαρώ οτι δεν χάρηκα, πριν έρθουν ακομα οι απελπισμένες χρονιές των γερατιών. Ήθελα να βρω, μέσα στον ελάχιστο χρόνο και τόπο, ότι δεν βρήκα τόσα χρόνια τώρα σε όλα τα στίγματα της γης. Ήθελα να συναπαντήσω αυτό που θα φερνε και τα άλλα, αυτό που είναι όλα τα άλλα, και η ηδονή κι'ηδονή, και χαρά και πόνος, και γνώση και ανοησία. Αυτό που είναι αιτία και πλήρωση, σκοπός και τέρμα, φτάσιμο και φυγή...Την αγάπη...Ν'αγαπήσω...Όχι ν'αγαπηθώ, μα ν'αγαπήσω...”
― M. Karagatsis, Το χαμένο νησί

“Συλλογιζόμουν, εκείνη τη στιγμή, πως υπάρχουν γυναίκες που λιγοθυμούν• ότι θα’ θελα να λιγοθυμούσα, να βούλιαζα σ’ αναισθησία νιρβανική• μα δεν μπορούσα. Έπρεπε να υπομείνω τα πάντα, με μυαλό κι αισθήσεις που δούλευαν καθαρά.”
― M. Karagatsis, O κίτρινος φάκελλος, τόμος Β΄

“...Μα ο κόσμος, σαν κόσμος, είναι παράλογος κι έτσι οι άνθρωποι του χρήματος είν' ενδοξότεροι από τους ανθρώπους του πνεύματος.”
― M. Karagatsis, Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του, Β΄ τόμος

“Πρέπει". Ποιός ανόητος γέννησε αυτό το λόγο, και ποιός τρελός πίστεψε σ' αυτόν; Το πρόβλημα των πράξεών μας - της ζωής μας δηλαδή το πρόβλημα - δεν βρίσκεται στην δεοντολογία, μα στο δυναμισμό. Ας κάνουμε ο,τι μπορούμε· είναι ο μοναδικός πλούτος της μάταιης ύπαρξής μας. Το τί πρέπει ή έπρεπε να κάνουμε, ας μείνει για στερνή παρηγοριά ή τυράγνια του τραγικού ισολογισμού των γηρατειών...”
― M. Karagatsis, Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του, Β΄ τόμος

“We finally realized that it was our duty to love each other not because this was what our personal desires mandated”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“Besides the exquisite bone structure of her face”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“The sunsets”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“and all night long the sea sang its monotonous”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“The breeze was heavy with the scent of flowering apple trees and the tumescence of new growth.”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“the sheer force of her desire to beguile that emanated from her entire being and animated the perfection of her features with a captivating intensity.”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“The only thing I remember is that I died in order to forget. Now that I really don’t remember”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“her stubbornly set mouth with its delicate lips hinted at mystery”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“The insistence of desire draws bodies together in dissonant embraces;”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“This was not a town”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“Our love sprang out of the lightning bolt that was our coupling”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“As the days of solitude creep by”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“To watch the Aegean lapping the bleached Cycladic shores was to understand the life of the wanderer and Odysseus’s restless spirit.”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“The mellifluous peals of its tiny bell as it proclaimed the break of day chased the moribund night’s goblins through the half-light.”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“It was a barely perceptible”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“I wonder whether his inner world is equal to the perfection of his outward appearance.”
― M. Karagatsis, The Great Chimera

“there was a measure of solace in this stillness of body and heart”
― M. Karagatsis, The Great Chimera