M. Karagatsis > Quotes

“Εγώ ζητάω την αγάπη. Εγώ ζητάω να σκορπίσω την ψυχή μου σε αντίθετους ανέμους, να φθαρώ στα αντίξοα ρεύματα. Εγώ γυρεύω να σπείρω τις αγωνίες μου για να θερίσω πικρίες. Εγώ θέλω τη στυφή χαρά που μόνο η συντριβή χαρίζει. Εγώ θέλω...Δεν ξέρω τι θέλω.”
― M. Karagatsis, Το χαμένο νησί

“Σηκώθηκα βαρύς, άθυμος και πήρα το μονοπάτι της ρεματιάς. Φόβος και αγωνία είχαν κυριέψει την ψυχή μου. Φόβος της ανέσπερης ζωής. Αγωνία του μάταιου θανάτου. Ήθελα να ζήσω. Ήθελα να σφυροκοπήσω την ψυχή μου στο αμόνι του καημού, με την βαριά του πόνου. Ήθελα να χαρώ οτι δεν χάρηκα, πριν έρθουν ακομα οι απελπισμένες χρονιές των γερατιών. Ήθελα να βρω, μέσα στον ελάχιστο χρόνο και τόπο, ότι δεν βρήκα τόσα χρόνια τώρα σε όλα τα στίγματα της γης. Ήθελα να συναπαντήσω αυτό που θα φερνε και τα άλλα, αυτό που είναι όλα τα άλλα, και η ηδονή κι'ηδονή, και χαρά και πόνος, και γνώση και ανοησία. Αυτό που είναι αιτία και πλήρωση, σκοπός και τέρμα, φτάσιμο και φυγή...Την αγάπη...Ν'αγαπήσω...Όχι ν'αγαπηθώ, μα ν'αγαπήσω...”
― M. Karagatsis, Το χαμένο νησί

“Συλλογιζόμουν, εκείνη τη στιγμή, πως υπάρχουν γυναίκες που λιγοθυμούν• ότι θα’ θελα να λιγοθυμούσα, να βούλιαζα σ’ αναισθησία νιρβανική• μα δεν μπορούσα. Έπρεπε να υπομείνω τα πάντα, με μυαλό κι αισθήσεις που δούλευαν καθαρά.”
― M. Karagatsis, O κίτρινος φάκελλος, τόμος Β΄

“...Μα ο κόσμος, σαν κόσμος, είναι παράλογος κι έτσι οι άνθρωποι του χρήματος είν' ενδοξότεροι από τους ανθρώπους του πνεύματος.”
― M. Karagatsis, Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του, Β΄ τόμος

“Πρέπει". Ποιός ανόητος γέννησε αυτό το λόγο, και ποιός τρελός πίστεψε σ' αυτόν; Το πρόβλημα των πράξεών μας - της ζωής μας δηλαδή το πρόβλημα - δεν βρίσκεται στην δεοντολογία, μα στο δυναμισμό. Ας κάνουμε ο,τι μπορούμε· είναι ο μοναδικός πλούτος της μάταιης ύπαρξής μας. Το τί πρέπει ή έπρεπε να κάνουμε, ας μείνει για στερνή παρηγοριά ή τυράγνια του τραγικού ισολογισμού των γηρατειών...”
― M. Karagatsis, Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του, Β΄ τόμος