Suat Derviş > Quotes

“Cevriye onu, tanımadığı için sevemediği anasının, hayali kalbinde ölmemiş olan babasının, dünyaya gelmemiş olan geldiyse de kendisinin tanımadığı kardeşlerinin, hiçbir zaman bir genç kız olmadığı için karşısına çıkmamış bulunan nişanlısının, kendisine hiç de kısmet olamayacak kocasının yerine sevmişti. Onu hepsi için ve hepsi kadar sevmişti.”
― Suat Derviş, Fosforlu Cevriye

“İnsanların hepsi eşit doğar. Herhalde ben de doğduğum zaman, benim de namusum vardı. Benim namusumu kim mahvetti?”
― Suat Derviş, Fosforlu Cevriye

“Onu sevmek, Cevriye'ye kendi kendini birdenbire keşfetmek gibi bir şeydi.”
― Suat Derviş, Fosforlu Cevriye

“Bir damla kan gibi matem rengi bulutların siyah göğsünden sıza sıza ufka yaklaşan kıpkırmızı, yaralı, ihtiyar bir ay harabesinin kayboluşunu, Fatma hissiz ve anlayışsız gözlerle seyretti. Karanlıklar titreten bir zevkle o bir damla kırmızılığı, sıcaklığı göğüslerine gömdüler.”
― Suat Derviş

“Cevriye, "Allah büyük, o bir karıncasından vazgeçmez!" diye düşünüyordu. Zaten Cevriye'nin yaşamak için, Allah'tan ve hayattan istediği şeyler o kadar az, o kadar mütevazıydı ki hakikaten ona bunların verilmemesi merhametsizlik olurdu.”
― Suat Derviş, Fosforlu Cevriye

“Vasfi titredi, o dirilen bir ölü müydü? Yeni bir hayat... İnsanların tek hayatı vardır. Onun hayatı birdenbire ortasından kopmuştu. Fakat bu on iki senelik kopuk parçanın bu ucunda yeniden hayatı başlıyordu, bu başka bir hayat değildi. On iki ızdırap senesinden sonra aynı hayat.”
― Suat Derviş, Ankara Mahpusu

“Şans onları buraya getirmişti bu akşam. Kırık ayna parçalarında yüzlerini, vitrinlerde vücutlarını yarım yamalak gören bu kızlar için karakolun bu aynası bütün kederlerini unutturan, bütün hiddetlerini yatıştıran bir şeydi. Kendilerini görüyorlar, kendilerini süslüyorlar, kendilerine belki de altı aylık bir çekidüzen veriyorlardı. Güzelliklerini burada seyrediyorlar, çirkinliklerini bu aynada tashih ediyorlardı. Karakolda ayna vardı.”
― Suat Derviş, Fosforlu Cevriye