เสนีย์ เสาวพงศ์ > Quotes

“ผมเป็นปีศาจที่กาลเวลาได้สร้างขึ้นมาหลอกหลอนคนที่อยู่ในโลกเก่า ความคิดเก่าทำให้เกิดความละเมอหวาดกลัวและไม่มีอะไรจะเป็นเครื่องปลอบใจท่านเหล่านี้ได้เท่ากับไม่มีอะไรหยุดยั้งความรุดหน้าของกาลเวลาที่จะสร้างปีศาจเหล่านี้ให้มากขึ้นทุกที ท่านคิดจะทำลายปีศาจตัวนี้ในคืนวันนี้ต่อหน้าสมาคมชั้นสูงเช่นนี้ แต่ไม่มีทางจะเป็นไปได้เพราะเขาอยู่ยงคงกระพันยิ่งกว่าอาคิลลิสหรือซิกฟริด เพราะเขาอยู่ในเกราะกำบังแห่งกาลเวลา ท่านอาจจะเหนี่ยวรั้งอะไรไว้ได้บางสิ่งบางอย่างชั่วครั้งชั่วคราว แต่ท่านไม่สามารถจะรักษาทุกสิ่งทุกอย่างไว้ได้ตลอดไป โลกของเราเป็นคนละโลก...โลกของผมเป็นโลกของธรรมดาสามัญชน”
― เสนีย์ เสาวพงศ์, ปีศาจ

“คุณเป็นนักเขียน ดี คุณเลือกงานถูกแล้ว แต่อย่าอยู่โดดเดี่ยวกับควา​มคิดฝันของคุณเท่านั้น คุณอย่าคิดว่าความจัดเจนถ้อ​ยคำและภาษาเกิดแต่ความนึกคิ​ดอย่างเดียว คุณต้องไปสู่ฝูงชน ไปสู่ราษฎรและประชาชน เขาต่างหากที่เป็นเจ้าของภา​ษาและความจัดเจน เพื่อรู้ชีวิตและบรรยายชีวิ​ต คุณต้องเรียนจากประชาชน จากของจริง”
― เสนีย์ เสาวพงศ์

“เธอ-ราดิคัลเสียจริต” เขาพูดเกือบเป็นเสียงตะโกน
วัลยายิ้ม ‘มันช่วยไม่ได้’ เธอคิด”
― เสนีย์ เสาวพงศ์, ความรักของวัลยา

“ข้าพเจ้าเชื่อว่าโลกนี้มีทั้งความมืดและความสว่าง และในที่ๆเรายืนอยู่ มันก็ไม่มืดทีเดียว และก็ไม่สว่างแจ้งทีเดียวเช่นกัน มันมีอะไรบางอย่างที่ผสมกันระหว่างความมืดและความสว่าง ระหว่างสีดำกับสีขาว อะไรบางอย่างเหมือนหมอกสีเทา และความลำบากทั้งหลาย มันอยู่ที่ว่า คนไม่รู้ว่าอะไรคือความมืด และอะไรคือความสว่าง

เมื่อคนรู้ว่าความสว่างอยู่ที่ไหนและเดินไปสู่ที่นั้น ความมืดก็จะปลาสนาการไปชั่ว กัลปาวสาน”
― เสนีย์ เสาวพงศ์, ความรักของวัลยา

“ความรักเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่เคลื่อนไหว ทรรศนะของชีวิตของบุคคลย่อมเปลี่ยนแปลงไป และถ้าหากว่าความรักนั้นไม่สามารถจะปรับตัวของมันให้เคลื่อนไหวไปทันกับความเปลี่ยนแปลงของชีวิต มันก็ย่อมต้องสลายไป”
― เสนีย์ เสาวพงศ์, ความรักของวัลยา