Arthur Japin > Quotes

“Als ik één ding kan is het liefhebben. Dat lijkt niet veel bijzonders, maar ik ben er trots op.
Ik heb het geleerd zoals een zwerfhond leert zwemmen: omdat hij met de rest van de worp in een jutezak werd gepropt en in een snelstromende rivier is geworpen.
Die ene die het tegen alle verwachtingen in gered heeft, dat ben ik.
Met in mijn oren nog het gejank van degenen die het niet haalden, moest ik leren ergens van te houden.
Ik ben niet onder gegaan.
Ik heb de kant bereikt.
Ik heb lief.
Andere mensen dragen hun verdriet in hun hart.
Ongezien holt dat hen vanbinnen uit. Het is mijn redding geweest dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan.
”
― Arthur Japin, Een schitterend gebrek

“That's the only thing that matters, honey, for someone to see more in you than you thought there was to see.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Het is een kwestie van durven, meer niet. Dat geldt voor alle kunst, dus ook voor die van het leven”
― Arthur Japin, Vaslav

“Reason offers us many possibilities at once. Intuition infallibly chooses the best. Remember this and you cannot err; you will always make the right choice.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“If you accept others as equals, you embrace them unconditionally, now and forever. But if you let them know that you tolerate them, you suggest in the same breath that they are actually an inconvenience, like a nagging pain or an unpleasant odour you are willing to disregard.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Veel van wat aanvankelijk alleen in de verbeelding bestaat, wordt werkelijkheid.”
― Arthur Japin, Een schitterend gebrek

“I felt before I thought, as all humans do.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“We are unhappy because we think that love is something we require from someone else.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Te veel kennis over onszelf doen we op uit de blikken van anderen. Wij vertrouwen eerder op hoe wij gezien worden dan op hoe wij onszelf zien.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“My love was alive, not because I was loved, but because I myself loved!”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Waarom zou een wonder geen wonder zijn alleen omdat een ander het niet ziet?”
― Arthur Japin

“Everything comes down to this: the reason for every word I have written and every word I will write. I am recounting my life for you so that you may know this secret without the pain of discovering it: We are unhappy because we think that love is something we require from someone else. Our salvation depends on a simple gesture that is nonetheless the most difficult act we can perform: We must give away the thing we most long for. Not to receive but to give.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“The truth doesn't only excist of what you see.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Het is met je ziel als met je huid, hij wordt er van alle littekens niet mooier op, alleen dikker.”
― Arthur Japin, De overgave

“One can only learn what one doesn’t know.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Zo komt elke angst in de wereld, zomaar, omdat iemand op een dag besluit te geloven dat er een gevaar bestaat.”
― Arthur Japin, De overgave

“Hierdoor duurde het even voor ik doorzag wat de Hollanders zelf allang wisten, dat tolerantie iets anders is dan acceptatie, ja eerder het tegenovergestelde, en dat zulke verdraagzaamheid tegelijk een slim middel tot onderdrukking is. Iemand die je als gelijke aanneemt, omarm je onvoorwaardelijk, voor eens en altijd. Maar door iemand te laten weten dat je hem verdraagt, suggereer je in dezelfde adem dat hij eigenlijk een last is, als een zeurende pijn of een onaangename stank waarover je bereid bent tijdelijk heen te stappen. Onder tolerantie schuilt een dreiging: de stemming kan ieder moment omslaan. Eenmaal in kaart gebracht wordt ieder individu geacht keurig op zijn plek te blijven met een goed leesbaar etiket, als vergiften in een apothekerskast.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“De hele wereld is vol mensen die hun hele leven op zoek blijven naar het wonder van de liefde zonder het ooit te zien. Het is heel simpel en vanzelfsprekend, maar onvindbaar voor wie ernaar zoekt.”
― Arthur Japin, Een schitterend gebrek

“De rede is van ons bewustzijn maar de buitenkant. Daaronder zit het gevoel. Vanbinnen, waar niemand ons kan zien, durven wij er feilloos op te vertrouwen. Daar weten wij alles zonder woorden. Als wij nooit naar buiten hoefden te treden zouden we geen moment aan onze intuïtie twijfelen. Maar we gaan uit en willen de anderen ook ons innerlijk keurig presenteren. Dus kammen we onze gedachten uit en trekken ze recht. Herinner jij je dan niet dat je als kind instinctief aanvoelde hoe mensen in elkaar zaten, bij wie je het goede kon vinden en wie voor jou gevaarlijk was, wat je moest doen om gevoed te worden, te overleven en liefde te vinden? Ik geloof dat veel van de kennis waarnaar wij op zoek zijn, een antwoord op alle belangrijke vragen, al vanaf onze geboorte in ons aanwezig is en dat wij alleen maar zijn vergeten hoe we die moeten aanboren. Sterker, van het meeste zijn we vergeten dat het bestaat (…). Al die intuïtieve kennis, die op zijn sterkst is bij onze geboorte, wanneer wij haar het hardst nodig hebben omdat ons nog geen andere middelen ter beschikking staan om te overleven, en die minder wordt naarmate wij leren te denken in plaats van te voelen, dat instinctieve weten is niet vergaan. Het ligt alleen bedolven onder de lawine aan argumenten en redeneringen die wij tegenwoordig nodig hebben om onze wereld voor onszelf begrijpelijk te maken. Af en toe, een enkele keer in een droom, in een moment van verstrooiing vinden we er misschien ineens iets van terug. Inspiratie zal een kunstenaar het noemen, voor iemand die gelooft is het een openbaring. Maar voor ons, die rationeel proberen te denken? Misschien zouden wij het een inval noemen, een moment van verlichting waarin je ineens de oplossing ziet van een vraagstuk dat je nog niet eens had geformuleerd.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“That, darling, is the only thing that counts for someone to see more in you than you ever imagined was there.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Wij zijn ongelukkig omdat wij denken dat we lief moeten 'hebben'. Om gered te worden moeten wij iets eenvoudigs doen dat ons desalniettemin het zwaarst van alles valt: wegschenken waarnaar wij juist het meest verlangen. Niet 'hebben', maar 'geven'. Zo zegepralen wij alsnog. Dit heeft mij mijn gebrek geleerd.”
― Arthur Japin, Een schitterend gebrek

“Als iemand iets moois ziet, denkt hij dat het af is. Dat stelt hem tevreden. Hij kijkt niet verder. Hij gaat er niet mee aan de slag. Hij durft er niet aan te slijpen, zodat wij nooit zullen weten wat er allemaal nog onder de oppervlakte zit. Die hele onzichtbare rijkdom zal nooit worden aangeboord.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Tolerantie is iets heel anders dan acceptatie, ja eerder het tegenovergestelde, een slim middel tot onderdrukking. Iemand die je als gelijke aanneemt, omarm je onvoorwaardelijk, voor eens en voor altijd. Maar door iemand te laten weten dat je hem verdraagt, suggereer je in dezelfde adem dat hij eigenlijk een last is, als een zeurende pijn of een onaangename stank, waar je desnoods voor een keer wel even overheen wilt stappen. Onder tolerantie schuilt dreiging: de stemming kan ieder moment omslaan zodra je gedrag tekortschiet bij de verwachting of die overschrijdt.”
― Arthur Japin

“Later begreep ik dat er mensen bestaan die van het koesteren van dromen juist onrustig worden.
Stel je toch voor dat iedereen zo dacht, dan zou er nergens meer gedanst worden.”
― Arthur Japin, Vaslav

“Mijn liefde leefde, niet omdat ik WERD bemind, maaar omdat ik zelf liefhad!”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes

“Een mens wordt nu eenmaal meer bepaald door de liefde die hem is onthouden, dan door de liefde die hij kreeg.”
― Arthur Japin, Kolja

“Genialiteit is een vorm van domheid. Het enige wat je ervoor moet doen is zonder na te denken grote keuzes maken.”
― Arthur Japin, Vaslav

“Ik vertel je mijn leven alleen opdat jij dit geheim meteen bij aanvang al zult kennen: wij zijn ongelukkig omdat wij denken dat we lief moeten hebben. Om gered te worden moeten wij iets eenvoudigs doen dat ons desalniettemin het zwaarst van alles valt: wegschenken waarnaar wij juist het meest verlangen. Niet hebben, maar geven. Zo zegepralen wij alsnog. Dit heeft mij mijn gebrek geleerd.”
― Arthur Japin, Een schitterend gebrek

“Binnen zit je veilig maar buiten is het feest.”
― Arthur Japin

“Dit is het enige wat telt, lieverd, dat iemand meer in je ziet dan je wist dat er te zien was.”
― Arthur Japin