Boudewijn Büch > Quotes

“Het moge echter eenieder tot troost strekken dat geen enkel boek nut heeft en dat elke gek er een schrijven kan.”
― Boudewijn Büch, De Goethe-industrie: een Duitse ziekte

“Als ik moest kiezen, was ik liever een zeehondje dan een boek”
― Boudewijn Büch

“Hij beschouwde hoe ouder hij werd de eenzaamheid steeds meer als nagenoeg het grootste gemak dat een mens kon ervaren. Niet omdat die op zich verheffend en stichtend was, maar omdat hij de confrontatie met mensen altijd nóg vreselijker vond. Hij was, kortom, in zekere mate vrijwillig eenzaam, omdat hem in een staat van alleen-zijn niets kon gebeuren.”
― Boudewijn Büch

“Als ik moest kiezen, was ik liever een zeehondje dan een boek. Wie het boek, het bibliotheekwezen, de bibliofilie en de boekwereld diepgaand beschouwt, zal moeten toegeven dat mensen meestal voorzichtiger met een gestrand beestje omgaan dan met een boek. De twintigste eeuw is de meest vijandige geweest uit het halve millennium dat het gedrukte boek in Europa bestaat.”
― Boudewijn Büch, Boekenpest

“Eindelijk volwassen. Ten slotte alleen.”
― Boudewijn Büch, Het bedrog

“Ik zou eigenlijk een probleemkind willen zijn, maar ik ben nu bijna 35 en nog steeds links.”
― Boudewijn Büch

“Onmacht maakt mensen tot karikaturen.”
― Boudewijn Büch, De kleine blonde dood

“Ze halen alles omlaag, en zo blijft er van het land helemaal niks over,” klaagde hij.
“Wat halen ze omlaag, Vati? Alles is in de oorlog toch al stuk gebombardeerd?” probeerde ik te troosten.
“Ach jongen, dat begrijp je toch niet. Laat ik het zo zeggen: er is wel wat overgebleven, maar dat breken die communisten ook nog af. Die willen een nieuwe maatschappij, met allemaal nieuwe gebouwen. En zelfs nieuwe mensen.”
“Nieuwe mensen?”
“Zie je wel: ik zei toch dat je het niet begrijpen zou! … Het komt nooit meer goed.”
― Boudewijn Büch, Het geheim van Eberwein