Mustafa Çiftci > Quotes

“Gülümseme dediğimiz şey yarin gül yüzünün çiçeklenmesi değil midir?”
― Mustafa Çiftci, Ah Mercimeğim

“Ben cevap vermelerini beklemeden babama sarıldım. Karanlık yerde babaya sarılmak kolaydı. Oda ışıklı olsa cesaret edip yüzüne bakamazdım ama karanlık, elimden tuttu. Babama sarılmış halde, 'He,' demesini bekliyordum. Babam kocaman eliyle başımı okşadı. Hışır hışır etti elleri. Bazılarına bu okşamanın hışırtısı kuru gürültü gelebilir ama babam beni ilk defa o akşam okşadı. Yani o nasırlı, yaralı ellerinin saçımdaki hışırtısı benim için en güzel sesti.”
― Mustafa Çiftci, Ah Mercimeğim

“Roman yazanlara bir hayran olurum ki sormayın. Bu kadar kuyruklu lafı nereden bulur, nasıl birbirlerine bağlarlar hep hayret ederim. Bana, roman yazabilen kişi her işi yapar gibi gelir. Romanlar birer dipsiz kuyu olur, ben içine düşerim.

Benim varacağım adam benim romanıma karışmayacak. Bu da şart mı Allah'ını seversen diyenler olabilir. Her insanın şartı şurtu kendini bağlar mesela değil mi? Benim şartım da buydu.”
― Mustafa Çiftci, Ağlaya Ağlaya Öldük Anam Bacım

“Sonra Zakir dedi ki, 'Düşün, bir avuç çekirdek yemem bile onlara zor geliyor. Ben sana hoşgeçlik mi geçiyorum?' Biraz düşünüp 'Hoşgeçlik geçecek ne var ki? Biz arkadaş değil miyik? Hoşgeçlik geçmek ne demektir? Bir adamdan bir beklediğin, umudun, menfaatin olursa sen de o adama yağcılık edersin, hoşgeçlik geçersin yani. Senin benden ne menfaatin var?' diye yanıtladım. Epeyce sustu. O susmalarını bir iki damla yaş bozdu. Elinin tersiyle yaşı sildi. Ben ne yapacağımı bilemedim. Ayağımla yere bir şeyler çizer gibi oynadım. İnsanın arkadaşı üzülürse kendi de çok üzülüyormuş...”
― Mustafa Çiftci, Ah Mercimeğim