Mikhail Shishkin > Quotes

“Love is like the moon: if it's not waxing, it's waning, but it's the same as the last time, always the same.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“The more of myself I transferred into words, the more obvious it became that words were powerless to express anything. Or, rather, it’s like this—words can create something of their own, but you can’t become words. Words are cheats. They promise to carry you off on the voyage into eternity, and then they set out in secret under full sail, stranding you on the shoreline.

But the most important point is that reality doesn’t fit into any words. Reality strikes you dumb. Everything important that happens in life is beyond words. There comes a point when you understand that if what you have experienced can be expressed in words, it means you haven’t experienced anything.”
― Mikhail Shishkin, Письмовник

“People rarely die from love, but they are frequently born from it.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“Whoever can be happy right now, should.”
― Mikhail Shishkin

“Sufletul este ultimul lucru indivizibil, ca un atom. Între atomi e mereu un interval. “Dacă atomii s-ar atinge, atunci ei ar fi divizibili, dar, prin definiţie, ei sunt indivizibili: dar se pot atinge numai prin anumite părţi ale lor.” Adică trupurile se pot atinge, dar între suflete va fi mereu un interval, un loc pustiu.”
― Mihail Siskin, Scrisorar

“Since everyone can't be happy anyway, whoever can be happy right now, should. You have to be happy today, right now, no matter what. Someone said there can't be a heaven if there's a hell. Supposedly it's impossible to be in heaven if you know suffering exists somewhere. Nonsense. True enjoyment of life can only be felt if you've known suffering.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“Everything has its price: sorrow for happiness; birth for love; death for birth.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“All the rest, besides my loving and being loved, has no importance whatsoever.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“Dar ştii ce se va întâmpla dacă numărătorul ăsta stelar de afară va fi împărţit la numitor? O jumătate a universului la cealaltă? Voi rezulta eu. Şi tu alături de mine.”
― Mikhail Shishkin, Письмовник

“If God gave each person his own life, then He will give each person his own special resurrection. If God performed one miracle and gave me this rushed, elusive life, then he will think up a way to give me another that lasts. And there will be this Easter night there, too. And today's evening after the rain.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“Și moartea ta e un dar. Mori de dragul lor.”
― Mikhail Shishkin, Scrisorar

“Numai că arca mea nu este din lemn,ci din cuvinte.”
― Mikhail Shishkin, Scrisorar

“There's a threshold of pain, a person loses consciousness in order not to die. And there's a threshold of grief, it suddenly stops hurting. And you feel nothing. Nothing at all.”
― Mikhail Shishkin, Письмовник

“Înțelegi , Sașa , am trăit într-un fel de înstrăinare față de viață. Între mine și lume, ca un gard, s-au ridicat literele.”
― Mikhail Shishkin, Scrisorar

“The war is going on, and I'm singing. But I can't bandage up the wounded like Tala. I can, of course. But so can hundreds of other young women. Let the daring and decisive ones do it, not those like me. No, I'm daring and decisive, too. And I want to sing. It's not my fault that my youth came in time of war! I won't get another youth! And I'm convinced that singing when all around is hatred and death is no less important. Maybe even more important.

This is what I believe: If somewhere on earth the wounded are finished off with rifle butts, that means somewhere else people have to be singing and rejoicing in life! The more death there is around, the more important to counter it with life, love, and beauty!”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“If beauty and love do not suit the times, then you have to be beautiful and to love to spite the times!”
― Mikhail Shishkin

“You have to arrive at unbelief yourself, and Russians get their unbelief for free, therefore they don't value it, they value faith.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“Resurrection of the flesh. Out of nothingness, out of the void, out of white plaster, out of a dense fog, out of a snowy field, out of a sheet of paper there suddenly will appear people, living bodies, they rise up to remain forever, because they can’t vanish, disappearing is simply not an option; death has already come and gone. First the contour, outlines, edges. Period, period, comma makes a crooked little face. Cross-out. The man stretches from this crack in the wall to that spot of sun. Stretches from nail to nail.”
― Mikhail Shishkin, Maidenhair

“If you are going to say something new, you need to feel the centuries of tradition inside you. If a button is pushed at some power plant, the light flickers in the city's windows. So, too, in literature, if a word is written, it reverberates in all the existing books, regardless of whether you've read them or not.”
― Mikhail Shishkin, Calligraphy Lesson: The Collected Stories

“You know, the only important thing is that there was a person for whom you were the most important being in the world. Everything else is inconsequential.”
― Mikhail Shishkin, Calligraphy Lesson: The Collected Stories

“...durerea, în natură, e necesară pentru autoconservare, pentru a preveni moartea, pentru a iubi viața. Cum e construit totul! Ți se produce durere pentru a te obliga să trăiești. Te gonesc în viață ca pe un lemn. Dacă nu ar fi dureros, dacă nu te-ar goni, cine ar mai rămâne să trăiască?”
― Mihail Šiškin, Părul Venerei

“Pentru mine era evident, cea mai veche arheosubstanță era cerneala.”
― Mikhail Shishkin, Scrisorar

“Nu te agăţa de cuvinte. Sunt numai o traducere. Doar ştii că orice cuvânt e o traducere proastă a originalului. Totul se întâmplă într-o limbă care nu există. Şi acele cuvinte inexistente sunt cele mai importante.”
― Mikhail Shishkin, Scrisorar

“A foreign country remains foreign until you find people near and dear to you there.”
― Mikhail Shishkin, Calligraphy Lesson: The Collected Stories

“The author is the interface between earth and sky. Between life and text. It is he who can lead people out of time and into forever.

…

Languages is a means of resurrection. … Words must be made living not only until the cock crows but so the they cannot die anymore. I have to suck dead time out of the word and blow living time in, mouth to mouth—and force it to breathe, like a drowning victim. I have to resurrect it to eternal life with our breath. I have to use words to create a reality where there is no death.

Death can be overcome only by the word and by love.”
― Mikhail Shishkin, Calligraphy Lesson: The Collected Stories

“Ты знаешь, наверное так - вот есть порог боли. Человек теряет сознание, чтобы не умереть. А есть порог горя - вдруг перестает болеть.
Ничего не чувствуешь. Вообще ничего.”
― Mikhail Shishkin

“Одиночество – это когда у тебя все вроде есть, чтобы не быть одиноким, но на самом деле ничего нет.”
― Mikhail Shishkin, Письмовник

“المرآة تعكس شيئاً ما، ولكنها، مثلي أنا على كل حال، لا تملك أي تصور عني ..
ما تستطيعه هو فقط أن تبتلع كل شيء دون تمييز.”
― Mikhail Shishkin, Письмовник

“Şimdiye ait her şey bizi sözcükleri götürmüyorsa, sözcükler de tekrar onlara dönmüyorsa, işe yaramaz ve değersiz oluveriyor. Sadece sözcükler somut ve soyut olanın varlığının kanıtıdır, anlık olana anlam verenler onlardır, elle tutulmayanı tutulur yapan, beni de ben yapanlardır.
Anlıyorsun ya Şaşenka, hayattan kopuk halde yaşadım ben hep. Benimle dünya arasındaki çiti sözcükler ördü. Başımdan geçenleri sadece sözcüklerle değerlendirdim; seni de bir sayfaya koyup götürebilir miyim, götüremez miyim diye düşündüğüm zamanlardaki gibi. Kemikleri bile çürümüş şu bilgilere ne söyleyeceğimi biliyorum artık: anlık olan, onu uçarken yakaladığın an bir şeyler ifade etmeye başlar. Neredesiniz ey bilgeler? Şu sizin gördüğünüz dünya nerede? Anlık dediğiniz şeyler? Bilmiyor musunuz? Ben biliyorum.
Sanki hakikat açıldı önümde birden kendimi güçlü hissetmeye başladım, her şeyden daha güçlü. Öyle Şaşka, biliyorum, gülüyorsun şimdi bana; her şeyin efendisi gibi hissediyordum kendimi. Bilmeyenlerin gözlerini kapayan şey bana görünmüştü. En azından bana öyle geliyordu o zamanlar. Hemen ardımdan zincirin önemli bir halkası kapandı, daha ki de en önemlisi, gerçek bir insandan gelen, hani şu ter içinde, ağzı leş kokan, solak, solak olmayan, mide yanması ile kıvranan, gerisi mühim değil ama tam da böyle bir insandan gelen, tıpkı sen veya ben gibi gerçek bir insandan, hani şu bir zamanlar başlangıçta sadece söz vardı diye yazan gibi. Sözleri yerinde kaldı, söyleyen de onları giyindi, sözler bedeni oldu. Bu tek ve gerçek ölümsüzlüktü. Başka türlüsü yok. Geriye kalan her şey mezarlığın bok çukurunda...
...
Belki de saçma olan sözcükleri bu kadar sevmek. Çılgınlık derecesinde seviyordum onları. Onlarsa arkamdan kaş göz işareti yapıyorlardı.
Benimle dalga geçiyorlardı!
Sırtımı sözcüklere dayadığım oranda, sözcüklerle bir şeyleri anlatmada ne kadar güçsüz kaldığımı daha açık görüyorum. Daha doğrusu, sözcükler kendime ait bir şeyler yaratmamı sağlayabilirler ama kendini de sözcüklerle öremezsin ki. Sözcükler yalancı. Yüzmek için izin istiyorlar senden, sonra da gizlice yelkenleri şişirip çekip gidiyorlar, kıyıda tek başına kala kalıyorsun.
En önemlisi de, gerçeğin hiç bir sözcüğün içinde rahat edememesi. Gerçek, insana dilini yutturur. Şu hayatta yaşanan dişe dokunur şeylerin hiçbiri bir sözcüğün içine sığmaz. Bugüne kadar başından geçenlerin sözcüklerle anlatılabileceği fikrine kapılırsan, bil ki başından hiçbir şey geçmemiş demektir.
Şasenka, sanırım her şeyi birbirine karıştırdım ama ne yapayım öyle ya da böyle konuşasım var. Hem ne kadar karıştırırsam karıştırayım beni anlayacağını biliyorum.
Kelimelerin kifayetsizliğinden bahsediyordum. Eğer kelimelerin kifayetsizliğinin farkına varamıyorsan kelimelerin ne ifade ettiklerini bilmiyorsun demektir. ”
― Mihail Şişkin

“Viața s-a descurcat mereu fără cuvinte: cu mugete, interjecții, citate din anecdote și comedii. De cuvinte legate au nevoie puterea și literatura. Literatura rusă este modalitatea de existență în Rusia a conștiinței netotalitare. Conștiința totalitară s-a servit din plin de ordine și rugăciuni. De sus ordine, de jos rugăciuni. Ultimele, de regulă, sunt mai originale decât cele dintâi. Înjurătura este rugăciunea vie a unei țări concentraționare.”
― Mihail Šiškin, Paltonul cu gaică