Abdulla Pashew > Quotes

“چگونه برسم به تو؟
،اگر بهشتی
به من بگو
.تا به درگاه تمام خدایان دعا کنم

،اگر دوزخی
به من بگو
.تا دنیا را از گناهان پُر کنم

چگونه برسم به تو؟
،اگر سرزمینی اشغال شده ای
به من بگو
تا برایت پرچمی
.از پوست خود بدوزم

،اگر مانند من مهاجری
مرزی به دورم بکش
.و من را سرزمین خود کن
حالا بگو: چگونه می توانم برسم به تو؟”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“روز به خیر...دختران قرن آینده!
روز به خیر...پسران قرن آینده!
من از شما
چندان دور نیستم

مرا به خوان رنگین خویش فرا خوانید
بی گمان
نان شمایان
طعم خون و اشک نخواهد داد”
― عه‌بدوڵا په‌شێو

“...اگر تنها سیبی بود

اگر تنها سیبی بود، نصفش می کنم
نصفی مال من، نصف دیگرش مال تو

اگر تنها لبخندی بود، نصفش می کنم
نصفی مال من، نصف دیگرش مال تو

اندوهی اگر باشد! نیست تو را قسمتی
...عمیقا همچون آخرین نفس، خواهم مکیدش”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“!کودکان
بر روی لولەهای نفت
دیوارهای وضوخانه مساجد
دە میلیون بار
نوشتیم زندە باد مظلوم
.زندە باد کارگر
ولی همەی نوشتە ها
حتی یک بار
نتوانستند لقمە ای شوند
.و شکم کارگری را سیر کنند”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“چشم دختر اروپایی را
اگر آبی هم باشد، دوست میدارم
اگر سبز هم باشد، دوست میدارم
اینگونه فهمیده ام
آبی‌ ترین چشم
سبزترین چشم
در این دنیا
با ذره ای از سیاهی
.چشم دخترِ سرزمینم را دارد”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“How can I get to you?
Tell me,
if you are heaven
Then I pray to all Gods
Tell me,
if you are hell
Then I fill the earth with all sins.

How can I get to you?
Tell me,
if you are an occupied land
Then I make a flag with my skin.

If you are a refugee like me
Draw a border around me
and
Make me your land.
But tell me, how can I get to you?”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“اگر وطن پرستی به من اجازه می داد؛ در شعرهایم با خیال آسوده از زن و زیبایی می گفتم ولی واقعیت این است كه من فرزندِ بدبخت‌ترین ملتِ جهانم”
― Abdulla Pashew

“«آسمانت»

آسمانت
زیرپای توست
سر را خم
و گردن‌ات را
کج کن

به آسمان و ستاره و خدا
چشم مدوز

آنی که یک وجب خاک
نداشته باشد
خدا و ستاره و آسمان‌اش
کجاست!؟”
― Abdulla Pashew

“شعرهایم بسیارند
برخی از آنان شهرند
برخی روستا
برخی تالارند
.برخی خانەهای کوچکِ فرودست
اما آنها کە برای تو سرودەام
شاهکارند؛
.روشن ترین پایتختِ زمین”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“بیری من و قیبلەنما
وەکوو یەکن....
ڕوو دەکه‌مه هه‌ر جێیه‌کی
ئه‌م جیهانه،
ڕووی میلی ئه‌و ته‌نیا
به‌رەو کوردستانە”
― (Ebdulla peşêw)عەبدوڵڵا په‌شێو

“هەڵبەستم زۆرن
هەندێکیان شارن
هەندێکیان گوندن
هەندێک تەلارن
هەندێک خانیلەی تەپیو و نەوی
بەڵام ئەوانەی بۆ تۆم نووسیون
دەبن بە شاکار
بە رووناکترین پایتەختی زەوی”
― عه‌بدوڵا په‌شێو

“«فالگیر»

کم به کف دستم
نگاه کن!

من که نمی خواهم
به من بگوئید:
صاحب چند فرزند می‌شوم
خوشبخت خواهم شد
یا همچنان بیکار
و بی چیز ندار

فقط به من بگو:
تا زنده‌ام
همچون تو خواهم زیست
یا صاحب سرزمینی
خواهم شد!؟”
― Abdulla Pashew

“«عطیه»

خدایا، زندگی دوباره ایی به من عطا کن
کوتاه، به سان عُمر گل و پروانه

راضی ام من حتی به یک وجب خاک
.به شرطی که نباشم در آن به سان بیگانه”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“«شرط»

من دشمنِ رهبران ِ دیکتاتورِ زمان
ـ سایه های خدا بر زمین ـ
نیستم؛
به آن شرط امّا
که کودکان
!دیکتاتور باشند”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“با دیدن هر کوهی در هر کجای دنیا
دلم
چون دل عاشقان در نخستین دیدارشان
فرو می‌ریزد و
از جا کنده می‌شود
هاج و واج می ایستم پای آن بی انتها…

حس می‌کنم
از کوهی در سرزمین من ریشه می‌گیرند
تمام کوههای دنیا”
― Abdulla Pashew

“هەرکات
مێژوو دەخوێنمەوە
بە هەردوودەست چاوم ئەگرم
دەڵێم نەکا لە شەرمانا
لە بەردەمی دێڕێک بمرم
پەڕەی مێژووی کورد هەروایە
تا سەیری کەی شەرمی تیایە
یان زێدی خۆی فرۆشتووە
یان کورد
خودی خۆی کوشتووە..!”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“فوتبۆڵ‎

ئاژانسه‌كاني ده‌نگوباس رايانگه‌ياند:
يارييه‌كي فوتبۆڵ ده‌کرێ‎.
دوو تیپه‌که - کرێمل و کۆشکی سپی.
تۆپ - سه‌ری کورد.
گۆڵ - کوردستان.
ته‌ماشاکه‌ر - دنیا کڕی وه‌ک گۆڕستان!”
― Abdulla Pashew, بروسكه‌چاندن

“«سیلی»

خورشید را می خواهید!؟
خورشید درسینه ی افق است
بروید و با خنجر افق را بشکافید وخورشید را
بیرون آورید

سیمای گمشده ی خویش را می خواهید!؟
سیمای شما را خلیفه ای خشت اش کرد
برای بنای نخستین مسجد
بروید و مسجد را ویران کنید…

چه می خواهید؟
آزادی تان را!؟
هزاران سال است
آزادی تان دختری ست همبسترتان
اما کو مردانگی تان!؟”
― Abdulla Pashew

“عەفرینگراد

هاڕەی ئێف شازدەم دەگاتە بەر گوێ،
لرفەی ئاگری زارکی دۆزەخ و بۆنی دووکەڵ دێ.
هەشتا ملیۆن چاو ڕووەو ڕۆژاوان،
چاوەڕێی خۆرن، لەوێوە هەڵدێ.
هیوای جارانم بە مەزادخانەی مافی مرۆڤ بوو،
دەناورامەوە بێتە هیمدادم.
دەمگوت: "چیای من بوو پەنای نووحی دا،
من قەد و چڵی داربەڕووی مادم..."
بەڵام، لەمەوالا،
ئەگەر بپرسن لە ڕەچەڵەک و بنج و بنیادم
سەر بڵند دەکەم،
دەڵێم: "هاوخوێنی پڵنگەکانی عەفرینگرادم".”
― Abdulla Pashew

“êvar e
baran hûr hûr dibare
tenê me
na ne tenê me
hemû bajar li gel min gav diavêje

tenêtî karxezalek bû
nêçirvanekî hat
nîşan lê girt
gavên min nagihêjinê”
― Abdulla Pashew

“نیشتمانم!
تۆ وەک تانەی لەسەر چاوم.
تۆ وەک تەمی، لە گشت لاوە دەورەت داوم.
تۆ ئاوێنەی-
لە ناو تۆدا هەموو دنیا بەدی ئەکەم.
تۆ تەیمانی-
بە هۆی تۆوە هیچ نابینم:
نە کەل دەبینم، نە زەوی.
نە خوا دەبینم، نە ئاسمان.
جا نازانم
نە جیهان وەک تۆ بچووکە،
نە تۆ گەورەی بەقەد جیهان.
نیشتمانەکەم - ک و ر د س ت ا ن!”
― Abdulla Pashew

“برای دختری بلوند"

نامم را
از دور شنیده‌ای
دوستم داشته‌ای
با شعرهایم انگار زندگی کرده ای
و شیرینی شب‌هایت بوده اند

نشناخته‌ای مرا
باور کن نشناخته‌ای مرا
دنیای دلخواهت را
هرگز نزد من نخواهی یافت
چرا که دنیای من سراسر اندوه است
و در آن
برای لبخند جایی نیست

ساکن ویرانه‌ای هستم
که در آن
جز شعر چیزی نمی‌یابی

و آن که قبله دل و چشم توست
تنها بتی شکسته است

دور باش از من
از زندگی‌ام
و از چشمان بدبینم
از شعرم
و دسته گل‌هایی که به خاطر چیدن‌شان
بارها تشویق شده‌ام”
― Abdulla Pashew

“Çawa bigihim te?
Ger biheşt î,
ji min re bêje,
daku dua ji hemû xwedayan bikim.

Ger dûjeh î,
ji min re bêje,
daku dinyayê bi gunehan dagirim.

Çawa bigihim te?
Ger welatekî dagirkirî yî,
ji min re bêje,
daku bo te alayekê
ji postê xwe bidirûm.

Ger wek min penaber î,
sînorekî li dor min bikêşe,
min ji xwe re bike welat.
Lê bêje: çawe bikarim bigihim te?”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“مەرج"

من قەت دژی ئەوە نیم
،دکتاتۆر جیهان بگرن
سێبەری خوا بن، زۆر بن
:بەڵام مەرجێکم هەیە
!مناڵان دکتاتۆر بن”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“گوێم لە هاواری نەتەوەکەمە
بەڵام دڵنیام
جیهانی سبەی گوشاد و ڕوونه
لەدایک بوونی مناڵم دیوە
قیژە و لینگکوتان
یەکەم نیشانەی لەدایک بوونە”
― (Ebdulla peşêw)عەبدوڵڵا په‌شێو

“سرزمین من
ای سوی̗ چشمان من
تو چون مه
از هر سو مرا در خود گرفته ای.
تو آیینه ای
جهانی در تو پیداست
تو چون دیواری از طبیعتی
بر دیدگانم نشسته ای :
نه کوهی بر من پیداست نه دشتی .
نه خدایی می‌بینم نه آسمانی
ودیگر نمی‌دانم
آیا جهان به کوچکی توست
یا تو به بزرگی جهانی
ای سرزمین من کردستان”
― Abdulla Pashew

“لەم نیشتیمانە چارەڕەشەدا
چیتان هێشتووە
دابەشی نەکەن وەک ڕەزی خۆتان؟
هەر بە شەهیدان سەرمان بڵند بوو
ئەوانیشتان کرد بە پەزی خۆتان

ناوێرم قەڵەمێک هەڵگرم
ناوێرم کراسێک لەبەر کەم
ڕووتان ڕەش بێ
خۆ ڕەنگەکانیشتان بەش کرد
بڵێم خوێندکار یا قوتابی؟
ژن یا ئافرەت؟
ڕووتان ڕەش بێ.

تا وشەی ناو فەرهەنگەکانیشتان بەش کرد
دوو کەناری زێی جاویدانی
خانی و حاجی قادرتان بەش کرد
خاک و ئاو و ئاگرتان بەش کرد

وا؟ چیتان هێشت؟
بگرە ...
قەحپە و دز و ڕێگرتان بەش کرد
وەک زرتەکی گاکوژبەدەست.
نیشتیمانێکتان کرد بە دوو ...
شار بە شار، گوند بە گوند گەڕان
لە هەر ماڵێک
ئاگردانێکتان کرد بە دوو!

خەڵک مێژوو‌یەکی هەیە
ئێمە دوو مێژوومان هەیە
هەموو دوونیا
یەک سەرکردەی لێ بەڵایە
ئێمە لەویش دوومان هەیە!”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“«خه‌لات»

!ژینیکی ترم خه‌لات که، خوایه
،با کورت بی، وه‌ک هی گول و په‌روانه
،به هه‌ر بستی عه‌رد من قینات ده‌که‌م
.به‌لام تیا نه ژیم وه‌کوو بیگانه”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“...گه ر سیویک بوو

گه‌ر سیویک بوو، له تی ده‌که‌م
،له تیک بو خوم، له تیک بو تو

بزه‌یه‌ک بوو، له تی ده‌که‌م
له تیک بو خوم، له تیک بو تو

خه‌فه تیک بوو،به شت ناده‌م
!هه لیده مژم وه‌ک دوا په‌تو”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“Union"

I don’t know how to become one with you.
If you’re heaven, then tell me.
I will kneel to every god.
If you’re hell, then tell me.
I will fill the earth with sin.

I don’t know how to become one with you.
If you’re an invaded soil, then tell me.
I will make my skin your flag.
If you are, as I am, a gypsy,
draw a border around me:
make me your country.

— Abdulla Pashew, “Union.” Translated by

Words without Borders: Kurdish Literature. January 2014.”
― Abdulla Pashew