S. Ramakrishnan's Blog

லியோ டால்ஸ்டாயை சந்தித்துப் பழகிய நினைவுகளை மாக்சிம் கார்க்கி சிறுநூலாக எழுதியிருக்கிறார். டால்ஸ்டாய் இறந்து ஒன்பது ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு இந்த நினைவுக்குறிப்பை எழுதி வெளியிட்டார்.

அதில் டால்ஸ்டாய் மீதான பிரமிப்பும் அன்பும் மட்டும் வெளிப்படவில்லை. வெறுப்பும் கோபமும் இணைந்தே வெளிப்படுகின்றன. அந்த உண்மைகளை கார்க்கி மறைக்க விரும்பவில்லை.

மாக்சிம் கார்க்கி எழுதிய சுயசரிதை மூன்று பகுதிகளாக வெளிவந்துள்ளது. அதைத் தவிர அவரது விரிவான வாழ்க்கை வரலாறு இன்று வரை எழுதப்படவில்லை. அவரது கடைசிநாட்கள் பற்றிய தெளிவற்ற சித்திரமே இன்றும் காணப்படுகிறது

ஸ்டாலின் காலத்தில் கார்க்கியை ரஷ்யாவில் சென்று சந்தித்த எழுத்தாளர் ரோமன்ரோலந்து “அவர் ஒரு அமைச்சர் போலிருந்தார். பெரிய மாளிகை. உதவிக்கு நிறைய ஆட்கள் என அவரது வாழ்க்கை பகட்டாக அமைந்திருந்தது. எப்போதும் அவர் வீட்டில் மக்கள் கூட்டம். கிராமங்களிலிருந்து ஆட்கள் உதவி கேட்டு வந்து கொண்டேயிருந்தார்கள். கட்சி ஆட்கள். அரசாங்க ஊழியர்கள். கலைஞர்கள் என பலரும் அவரைக் காண காத்திருந்தார்கள். அத்தனை பேருக்கும் உணவும் தேநீரும் தரப்பட்டன. சிபாரிசு கடிதங்களை வழங்கிக் கொண்டேயிருந்தார்.  இரவு பகலாக அவரைச் சுற்றிலும் ஆட்கள். இடைவிடாத பயணம்  கார்க்கி செல்லும் இடமெல்லாம் வரவேற்பு. கொண்டாட்டம். இவ்வளவு செல்வாக்கு இருந்த போதும் கார்க்கி மகிழ்ச்சியற்றவராகவே இருந்தார். அவர் இந்தக் கொண்டாட்டங்களை விரும்பவில்லை. வெளியே பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத அதிருப்தி. சலிப்பு. ஏமாற்றம் அவரிடமிருந்தது. கார்க்கி எப்போதும் நண்பர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்தக் கூடியவர். அதற்காக எதையும் செய்யக்கூடியவர். அதை நானும் அனுபவித்தேன் “ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

1901-ல் மாணவர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதற்காகக் கார்க்கி சிறையில் அடைக்கப்பட்டபோது, அவரைப் பிணையில் விடுவிக்க உதவியவர் டால்ஸ்டாய். கார்க்கியின் அரசியல் சார்பு மற்றும் செயல்பாடுகள் குறித்து டால்ஸ்டாய் கடுமையாக விவாதம் செய்திருக்கிறார். இந்தக் கருத்து வேறுபாடுகளைக் கடந்து டால்ஸ்டாயை மிகவும் நேசித்தார் கார்க்கி.

அந்த நினைவுக்குறிப்பில் டால்ஸ்டாயின் கைகளைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது அவருக்கு அற்புதமான கைகள் இருந்தன. அழகானவை அல்ல. நரம்புகள் வீங்கி முடிச்சு போட்டது போன்ற கைகள். ஆனால் தனித்துவம் நிறைந்தவை . ஒருவேளை லியோனார்டோ டாவின்சிக்கு அப்படிப்பட்ட கைகள் இருந்திருக்கலாம் என்கிறார். ஆச்சரியமான ஒப்புமை.

டாவின்சியைப் போலவே டால்ஸ்டாயிற்கும் புதுமைகளின் மீது விருப்பமும் பல்வேறு துறைகளில் ஆழ்ந்த புலமையும் தேடலும் இருந்தன.

டால்ஸ்டாயை முதன்முறையாகக் கார்க்கி சந்திக்கச் சென்ற போது அவர் வீட்டில் இல்லை. சோபியா யாரோ ஒரு பெயர் தெரியாத யாத்ரீகன் வந்திருப்பது போல நினைத்துக் கொண்டு உணவு கொடுத்து துரத்தி அனுப்பியிருக்கிறார். அந்த ஏமாற்றத்தை கார்க்கியால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை

பின்னாளில் டால்ஸ்டாயின் இலக்கிய வட்டத்தில் ஒருவராக அவரையும் இணைத்துக் கொண்டார்கள். ஒருமுறை ஆன்டன் செகாவோடு டால்ஸ்டாயைக் காணச் சென்றிருக்கிறார். அப்போது டால்ஸ்டாய் அமர்ந்திருந்த தோற்றம் கடவுளைப் போலிருந்தது. அவர் ஒரு ரஷ்யக்கடவுள் என்று கார்க்கி குறிப்பிடுகிறார்.

செகாவிடம் டால்ஸ்டாய் காட்டிய அன்பை, நட்பை தன்னிடம் காட்டவில்லை. செகாவை சொந்த மகனைப் போலவே நடத்தினார். ஆனால் தன்னை ஒரு விநோத நாடோடியைப் போலக் கருதியதோடு இலக்கிய ரசனையற்ற மனிதன் போலவே நடத்தினார்.

அவரைச் சந்தித்த போதெல்லாம் பௌத்த சமய நூல்களைப் படிக்குமாறு அறிவுரை கூறினார் என்றும். அவர் எப்போதும் பௌத்தம் மற்றும் கிறிஸ்துவைப் பற்றி விரும்பி பேசக்கூடியவர் எனவும் கார்க்கி குறிப்பிடுகிறார்.

தனது சிறுகதை ஒன்றை டால்ஸ்டாயிடம் வாசித்துக் காட்டிய போது, “உங்கள் கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல் இயல்பாக இல்லை. அவர்கள் புத்திசாலித்தனமாகப் பேசுகிறார்கள். விவசாயிகள் இப்படித் தன் மனதிலுள்ளதை வெளிப்படையாகப் பேச மாட்டார்கள்.” என்று டால்ஸ்டாய் கடுமையாக விமர்சனம் செய்திருக்கிறார்.

டால்ஸ்டாயின் நடனத்திற்குப் பிறகு குறுநாவலை பற்றிய விவாதம் பத்திரிக்கைகளில் காரசாரமாக நடந்து கொண்டிருந்த போது அந்தக் கதை தனக்குப் பிடித்திருப்பதாகக் கார்க்கி பாராட்டியது அவரைச் சந்தோஷப்படுத்தியது.

டால்ஸ்டாயிற்குச் சீட்டு விளையாடுவது மிகவும் பிடிக்கும். அன்றாடம் சீட்டு விளையாடினார். அவரது கைகள் சீட்டை அடுக்கி வைத்திருப்பது, உயிருள்ள பறவைகளை கையில் வைத்திருப்பது போலவே பதற்றமானதாகயிருக்கும் என்கிறார் கார்க்கி

“உங்களுக்கு வந்த கனவுகளிலேயே மிகவும் பயங்கரமான கனவு எது?” என்று டால்ஸ்டாய் ஒருமுறை அவரிடம் கேட்டார்.

“எனக்கு அரிதாகவே கனவுகள் வரும், அவையும் எனக்குச் சரியாக நினைவில் இருக்காது. ஆனால், இரண்டு கனவுகள் என் நினைவில் தங்கியுள்ளன. ஒருமுறை நான் கண்ட கனவில், வானம் பச்சை கலந்த மஞ்சள் நிறத்தில் இருந்தது; அதிலுள்ள நட்சத்திரங்கள்…வட்டமாகவும், தட்டையாகவும் இருந்தன ஒரு நட்சத்திரம் ஒரு பந்தாக வீங்கி சத்தமின்றி வெடித்தது, இது போலத் தொடர்ந்து நட்சத்திரங்கள் வெடித்தன” என்றார் கார்க்கி.

“இந்தக் கனவு நீங்கள் வானவியல் பற்றி ஏதேனும் புத்தகம் படித்ததால் உருவாகியிருக்கக் கூடும். இரண்டாவது கனவு எதைப்பற்றியது” எனக்கேட்டார்

“பனி படர்ந்த சமவெளி; சிறு குன்றோ, மரமோ, புதரோ இல்லை.பனிக்கு அடியிலிருந்து சில கம்பிகள் மட்டுமே வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருந்தன. அடிவானம் முதல் அடிவானம் வரை, பிரித்தறிய முடியாத ஒரு மஞ்சள் கீற்று நீண்டு கிடந்தது. மனிதர்கள் அணியும் சாம்பல் நிற ஃபெல்ட் பூட்ஸ் தனியாக அதன் ஊடாக அணிவகுத்துச் செல்வதைக் கண்டேன்.”

டால்ஸ்டாய் அந்தக் கனவை நம்பவில்லை. “இதில் புத்தகத்தன்மையிருக்கிறது. இதனை நீங்களாக உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள்” என்று பதில் அளித்தார். அத்தோடு விசித்திர கனவுகள் குறித்த அவரது பல்வேறு எண்ணங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.

லியோ டால்ஸ்டாய் இறந்துவிட்டார் என்ற தந்தியைக் கண்ட கார்க்கி மிகவும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.

“வலியிலும் கோபத்திலும் அழுதேன், அவருடன் பேச வேண்டும் என்ற ஆசை என்னை வாட்டியது. நீரோடையின் அடியில் கிடக்கும் ஒரு வழவழப்பான கூழாங்கல்லைப் போல அவர் சவப்பெட்டியில் படுத்திருந்தார். அடர்ந்த தாடியுள்ள முகத்தில் மர்மமான சிறுபுன்னகை படர்ந்திருந்தது. தன் கைகளை மார்பின் குறுக்கே அமைதியாகக் கட்டியிருந்தார். அவரது கூர்மையான கண்கள் நினைவில் வந்து போயின. அவரது விரல்கள். அதுவும் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது காற்றில் நடனமிடும் விரல்களை மறக்க முடியவில்லை

எழுத்தாளர்களைத் தனது சொந்த பிள்ளைகள் போலவும், தந்தையான தனக்கு அவர்களின் எல்லாத் தவறுகளும் தெரியும் “என்பதாக டால்ஸ்டாய் நடந்து கொண்டார் என்கிறார் கார்க்கி.

ஸ்டாலின் கால நெருக்கடிகள், ஒடுக்குமுறைகளின் போது எழுத்தாளர்களைக் காப்பாற்றியவர். சிறையிலிருந்து மீட்க உதவியர் கார்க்கி தான் என்று அன்னா அக்மதேவா குறிப்பிடுகிறார்.

கார்க்கியின் கடைசி நாவலான “The Life of Klim Samgin” கடுமையான தணிக்கைக்கு உள்ளானது. நான்கு தொகுதிகளாக வெளியான பெரிய நாவலது. அதில் அன்றைய அரசியல் சூழல் குறித்த தனது அதிருப்தியை வெளிப்படையாகக் கார்க்கி எழுதியிருக்கிறார்.

“யஸ்னாயா போலியானா பண்ணையில் ஒரு நாள் டால்ஸ்டாயுடன் நடந்து கொண்டிருந்தேன். தூறலுடன் கூடிய, மேகமூட்டமான ஒரு இலையுதிர்கால நாள். வழியெல்லாம் சாரல் அடித்துக் கொண்டிருந்தது. டால்ஸ்டாய் கனமான மேலங்கியும் உயரமான தோல்காலணிகளும் அணிந்து கொண்டு பிர்ச் மரங்களுக்கு இடையே நடந்து கொண்டிருந்தார்.. வழியில் குறுக்கிட்ட வாய்க்காலை கண்ட போது ஒரு சிறுவன் போல ஆசையாகத் தாவிக் குதித்தார்” என்று கார்க்கி நினைவு கொள்கிறார்.

டால்ஸ்டாய் குறித்த நினைவுகளை அவரது மகனும் மகளும் தனிநூலாக எழுதியிருக்கிறார்கள். அவருடன் பழகியவர்கள். பத்திரிக்கையாளர்கள் சிறுநூல் ஒன்றையும் எழுதியிருக்கிறார்கள். டால்ஸ்டாய் விரிவான நாட்குறிப்புகள் எழுதியிருக்கிறார். சுயசரிதை எழுதியிருக்கிறார். இத்தனை நூல்களுக்கு இடையே கார்க்கி வரைந்த டால்ஸ்டாயின் சித்திரம் தனித்துவமாக ஒளிர்கிறது. அது தந்தையைப் பிடிக்காத மகனின் மனதிலுள்ள அன்பை போன்றது. அவன் காணும் தந்தையின் உருவம் உலகம் அறியாதது.

சிறுவன் போலத் தாவிக்குதிக்கும் டால்ஸ்டாயின் சித்திரம் எனது மனதில் அழமாகப் பதிந்துவிட்டது

கதைப்பயணி தொடரின் 16 வது பகுதி வெளியாகியுள்ளது

இந்த மாத அந்திமழை இதழில் எனது புதிய சிறுகதை கடந்து வந்த படிக்கட்டுகள் வெளியாகியுள்ளது

எனது முதல் சிறுகதை தொகுப்பு “வெளியில் ஒருவன். “

சென்னை புக்ஸ் வெளியிட்டார்கள். . கம்ப்யூட்டரை பயன்படுத்தி இதன் அட்டையை ஓவியர் மருது வடிவமைத்தார். அந்தத் தொகுப்பு பல ஆண்டுகளாக மறுபதிப்பு காணவில்லை.

தேசாந்திரி பதிப்பகம் இத்தொகுப்பின் புதிய பதிப்பை வெளியிடுகிறார்கள்.

இதற்கான அட்டைப்படத்தை எனது மகன் ஹரிபிரசாத் சிறப்பாக உருவாக்கியுள்ளான்.

வெளியில் ஒருவன்புதிய பதிப்பு டிசம்பர் 25ல் வெளியாகும்.

•••

ஆஸ்கார் விருது பெற்ற டேனிஷ் இயக்குநரான பில்லி ஆகஸ்ட் இயக்கிய ‘தி கிஸ்’ (கைசெட்), ஸ்டெஃபான் ஸ்விக்கின் நாவலை மையமாகக் கொண்டது. 1914-ஆம் ஆண்டில் கதை நடக்கிறது

ஆன்டன் அபில்கார்ட் என்ற இளம் ராணுவ அதிகாரியின் பார்வையில் கதை விவரிக்கபடுகிறது. ராணுவப் பயிற்சிக்காகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட ஆன்டன் தனக்கான செலவுகளுக்குப் பணக்கார அத்தையைத் தேடிச் சென்று உதவி கேட்பதில் படம் துவங்குகிறது.

தந்தையால் ஏற்படுத்தபட்ட அவச்செயலை சரிசெய்து குடும்பக் கௌரவத்தை மீட்கும் பொறுப்புள்ளவனாக ஆன்டன் அறிமுகமாகிறான். குதிரைப்படை வீரனாகப் பயிற்சி பெற்று தனது திறமையின் காரணமாக இரண்டாம் நிலை லெப்டினன்ட் ஆகிறான்.

ஒருமுறை தனது களப்பயிற்சியின் போது சாலையில் ஒரு கார் சேற்றில் மாட்டிக் கொண்டு தவிப்பதைக் காணுகிறான். அந்தக் காரை மீட்க உதவி செய்கிறான். அக்காரில் வந்தவர் மிகப்பெரிய செல்வந்தரான பரோன் வான் லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட் பிரபு.

அவர் தனது மாளிகையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இரவு விருந்திற்கு ஆன்டனை அழைக்கிறார். அதனை ராணுவத்திற்குக் கிடைத்த கௌரவமாகக் கர்னல் கருதி அவனைப் பாராட்டுகிறார்

அந்த விருந்தில் பிரபுவின்  மகள் எடித்தை சந்திக்கிறான். இளம்பெண்ணான அவள் குதிரையேற்றத்தில் தவறி விழுந்து இடுப்பு எலும்பு முறிந்த நிலையில் வாழ்கிறாள். அதனை அறியாமல் விருந்தில் அவளைத் தன்னோடு நடனமாட அழைக்கிறான் ஆன்டன். எடித் மறுக்கிறாள். உண்மை அறிந்து கொண்ட ஆன்டன் அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்கிறான்.

அந்த விருந்திற்குப் பிறகு எடித் குடும்பத்துடன் நெருங்கிப் பழகத் துவங்குகிறான் ஆன்டனை எடித்திற்கு மிகவும் பிடித்துப் போகிறது. அவனது வருகைக்காக ஏங்குகிறாள். இருவரும் ஒன்றாகத் தேநீர் அருந்துகிறார்கள். வேடிக்கை கதைகளைப் பேசுகிறார்கள். ஆன்டனின் வருகை அவளது துயர வாழ்வில் ஒளியாக மாறுகிறது.

மகளின் பிறந்தநாள் பரிசாகத் தான் அளித்த குதிரையில் அவள் ஏறிச் சென்ற போது தான் விபத்து நடந்தது என்பதால் லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட் மிகுந்த குற்றவுணர்வுடன் இருக்கிறார்.ஆகவே எடித்தை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் எதனையும் அவர் அனுமதிக்கிறார். உற்சாகப்படுத்துகிறார்.

ஆன்டனின் செயல்கள் அவரையும் எடித்தையும் ஒருசேர மகிழ்ச்சிப்படுத்துகின்றன. ஆன்டன் எடித்தோடு அதிக நேரம் செலவிடுவது ராணுவ முகாமில் கேலிப்பொருளாகிறது. கர்னல் இதனைக் கண்டிக்கிறார். அவனால் முன்பு போல ராணுவ சேவையில் முழுமையான ஈடுபாடு கொள்ள முடியவில்லை.

இதனைப் பற்றி ஒரு நாள் எடித்தோடு பேசத் துவங்குகிறான். அவள் தன்னை விட லெப்டினன்ட் வேலை முக்கியமா எனச் சண்டையிடுகிறாள். அவன் தன்னை ஏமாற்றுவதாகக் குற்றம் சாட்டுகிறாள். அன்னா அவனைச் சமாதானப்படுத்தி எடித்தின் அன்பை உணர்த்துகிறாள்.

எடித் அவனைக் காதலிக்கத் துவங்குகிறாள். அந்தக் காதலை ஏற்க முடியாமல் ஆன்டன் தடுமாறுகிறான். அவளுக்குச் சிகிட்சை அளிக்கும் டாக்டர் ஃபேபர் அவளால் முழுமையாகக் குணமாக முடியாது. வாழ்நாள் முழுவதும் சக்கரநாற்காலியில் தான் இருக்க வேண்டும் என்கிறார்.

அவர் மூலமாக ஆன்டன் ஒரு நாடகத்தை நடத்துகிறான். அதன்படி எடித் ஸ்விட்சர்லாந்திற்குச் சென்று சில மாதங்கள் சிகிட்சை எடுத்துக் கொண்டால் நலம் பெறக்கூடும் என்ற யோசனை முன்வைக்கபடுகிறது.

எடித் தன்னோடு ஆன்டனும் வர வேண்டும் என்கிறாள். ஆனால் ஆன்டன் அதனை ஏற்கவில்லை. இதற்கிடையில் முதல்உலகப்போர் துவங்குவதற்கான அடையாளங்கள் வெளிப்படுகின்றன. ராணுவம் போருக்குத் தயராகிறது.

தன் மீதான பச்சாதாபத்தால். இரக்கத்தால் மட்டுமே ஆன்டன் தன்னோடு பழகுகிறான் என்று நினைக்கும் எடித் அடிக்கடி கோபம் கொள்கிறாள். அவனுடன் சண்டையிட்டு அழுகிறாள். எடித்தின் மனக்கொந்தளிப்புகளை, ஏக்கத்தை, இச்சையைப் படம் சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகிறது.

அது போலவே ஆன்டன் அவள் வழியாக உயர்தட்டு வாழ்க்கைக்கு மேலேறி விட முயலுகிறான் என்ற உண்மையும் உணர்த்தப்படுகிறது. அவளைத் தான் ஏமாற்றுகிறோமோ என மனதிற்குள் தடுமாறுகிறான்.

திருமண நிகழ்வு ஒன்றில் ஆன்டனும் எடித்தும் கலந்து கொள்கிறார்கள். அங்கே மணமகளுடன் ஆன்டன் நடனமாடுகிறான்.அந்தக் காட்சியில் எடித் தனது கைகளாலே நடனமாடுவது போலப் பாவனைச் செய்கிறாள். அழகான காட்சியது.

அது போலவே தனது மகளை எப்படியாவது ஆன்டன் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட் ஒரு இரவு ஆன்டனை சந்தித்து அவன் முன்னே மண்டியிட்டுக் கண்ணீர் வடிக்கும் காட்சி சிறப்பானது.

ஆன்டனின் கதையும் லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட்டின் கடந்தகால உண்மையும் ஒரே நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள் போலிருக்கின்றன. ஆன்டன் கதாபாத்திரத்தில் எஸ்பென் ஸ்மெட் சிறப்பாக நடித்துள்ளார்

எடித்தின் தோழியாக வரும் அன்னா ஒரு தனித்துவமான கதாபாத்திரம். அவள் எடித்தின் உடனிருந்து கவனித்துக் கொள்வதுடன் அவளுக்காகத் தனது திருமணத்தைத் தள்ளிப் போட்டிருக்கிறாள். அவளே ஆன்டனிடம் எடித்தின் காதலைச் சொல்கிறாள்.

இது போல டாக்டரின் பார்வையற்ற மனைவி ஒன்றிரண்டு காட்சிகள் மட்டுமே இடம்பெறுகிறாள். ஆனால் அழுத்தமாக நம் மனதில் பதிந்துவிடுகிறாள். . முடிவில் அவளிடமே ஆன்டன் தன் மனதில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த ஆசையை வெளிப்படுத்துகிறான்.

பில்லி ஆகஸ்ட் ஒளிப்பதிவாளராக இருந்து திரைப்பட இயக்குநராக மாறியவர் .ஆகவே அவரது படத்தில் ஒளிப்பதிவு எப்போதும் அற்புதமாக இருக்கும்.. இப்படத்திலும் எடித் மாளிகையில் நடக்கும் பல்வேறு நிகழ்வுகள். ரயில் பயணம் மற்றும் குதிரைப்படையின் வருகை போன்ற காட்சிகள் அபாரமான அழகுடன் உருவாக்கபட்டுள்ளன.

எடித் மீதான பரிதாபம் மெல்ல வளர்ந்து ஒரு பொய்யான நம்பிக்கையாக உருமாறுவதோடு அது எடித்தின் வாழ்வை மோசமாகப் பாதிக்கிறது. சக்கர நாற்காலியில் வாழும் பெண் காதலிக்க கூடாதா. அந்தக் காதலை புரிந்து கொள்வார்களா, அவள் மீது ஒரு ஆணிற்கு ஏற்படும் அன்பு வெறும் இரக்கத்தால் உருவானது தானா எனப் படம் ஆராய்கிறது.

டாக்டர் ஃபேபர் ஒரு காட்சியில் ஆன்டனிடம் அதீத இரக்கம் குறித்து உரையாடுகிறார். எச்சரிக்கை செய்கிறார். எடித்திற்கு தேவை நம்பிக்கை மட்டும் தான் பச்சாதாபமில்லை என்று உணர்த்துகிறார்.

இது போலவே லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட் தான் குறுக்குவழியில் பணக்காரன் ஆனதற்கான தண்டனை போலவே மகளின் விபத்தைக் காணுகிறார். அன்னா, டாக்டர் ஃபேபர் இருவரும் அர்ப்பணிப்பின் அடையாளமாக வெளிப்படுகிறார்கள்.

இந்தக் கதை நடக்கும் காலத்தில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான சிறப்புப் பயிற்சிகள், மருத்துவ வசதிகள். உபகரணங்கள். அதிகம் கிடைக்கவில்லை. அது படத்தில் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. இன்றைய சூழலில் எடித்தின் கதாபாத்திரம் ஒரு குறியீடாக மாறிவிடுகிறது.

மகளின் சந்தோஷத்திற்காக எதையும் செய்யத் தயராக இருக்கும் தந்தையின் செயல்கள் நம்மைப் பாதிக்கிறது. அவர் ஆன்டனை தனது மகளை மீட்க வந்த தேவதூதன் போலவே கருதுகிறார். நடத்துகிறார்.

டாக்டரிடம் தனது மகளின் உடல்நிலை குறித்த உண்மையை அறிந்து வரும்படி ஆன்டனிடம் வேண்டுகோள் வைக்கிறார் லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட். அவனும் டாக்டரிடம் பேசி உண்மையை அறிந்து கொள்கிறான். அந்தப் பதிலை உடனடியாக அறிந்து கொள்ள ரயில்நிலைய வாசலில் லோவன்ஸ்க்ஜோல்ட் காத்திருக்கும் காட்சியும். அதில் அவர் கேட்கும் கேள்விகளும் உணர்ச்சிகரமானவை.

பச்சாதாபத்திலிருந்து ஒரு காதல் உருவாக முடியாது என்பதே படத்தின் ஆதாரப்புள்ளி.

படத்தின் துவக்கம் முதலே ஆன்டன் எடித்திற்கு உதவி செய்ய விரும்புகிறான். அந்த எண்ணம் அவளால் காதலாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. கற்பனையை வளர்க்கிறது.. அளவுக்கு மீறிய இரக்கம் குறித்து டாக்டர் ஒரு காட்சியில் ஆன்டனிடம் எச்சரிக்கை செய்கிறார். ஆன்டன் அதை உணருகிறான். ஆனால் அவனால் அவளிடமிருந்து விலக முடியவில்லை.

எடித் தன்மீது எவர் இரக்கம் காட்டுவதையும் விரும்பவில்லை., அவள் சுதந்திரத்தையும் மரியாதையினையும் விரும்புகிறாள. அவளது பிடிவாதம் முக்கியமானது. ஆன்டன் அவளை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. எடித்தை நன்றாகப் புரிந்து வைத்திருப்பவள் அன்னா மட்டுமே.

ஒரே நாளில் அவளது திருமணமும் எடித்தின் திருமணமும் நடந்தால் நன்றாக இருக்கும் என உரையாடும் காட்சியில் அவர்களிடம் வெளிப்படும் அன்பும் நட்பும் சிறப்பானது.

பில்லி ஆகஸ்ட் பார்வையாளர்களிடம் கண்ணீரை வரவழைக்க முயல்வதற்குப் பதிலாக உணர்ச்சி வெளிப்பாடு குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறார். இரக்கத்தின் பெயரால் ஏமாற்றப்படுகிறோம் என்ற உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அந்த வகையில் இது ஆன்டன் எடித்தின் காதல் கதை மட்டுமில்லை. மூன்று நான்கு கிளைக்கதைகளுக்குள் அந்தக் கதையும் பின்னப்பட்டிருக்கிறது. நாவலில் இருந்து உருவாக்கபட்ட படம் என்பதன் அடையாளம் இந்தக் கதைப்பின்னல் வடிவமே.

கதைப்பயணியின் பதினைந்தாவது பகுதி வெளியாகியுள்ளது

இரினா பாபெர்னோ எழுதிய Who, What Am I? நூல் டால்ஸ்டாயின் நாட்குறிப்பு மற்றும் தன்னை ஆராய்ந்த விதம் பற்றி விரிவாக ஆராய்கிறது. அதில் சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன

••

1851 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம், இருபத்திரண்டு வயதான டால்ஸ்டாய், நீண்ட காலமாகத் திட்டமிட்டிருந்த புதிய திட்டத்தைத் தொடங்கினார். அதாவது தனது ஒரு நாளில் என்னவெல்லாம் நடக்கிறது என்ற முழுமையான விவரத்தை குறிப்பேட்டில் எழுதுவது. இதன் வழியாகத் தன்னைச் சுயபரிசோதனை செய்து கொள்ள முடியும் என டால்ஸ்டாய் கருதினார்.

அதே நேரம் தன்னால் எதை எல்லாம் செய்ய முடியாமல் போகிறது என்ற விபரத்தை துல்லியமாக அறிந்து கொள்ளமுடியும் என்றும் நம்பினார். ஆகவே தனது நாளின் வரலாற்றை எழுதும் பணியைத் துவங்கினார். அந்த முயற்சி வெற்றிகரமாக நடைபெறவில்லை.

அவரது குறிப்பேட்டின் ஒவ்வொரு பக்கமும் இரண்டு பத்திகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. அதாவது “எதிர்காலம்” எனக் குறிக்கப்பட்ட முதல் பாதியில் அவர் அடுத்த நாள் செய்யத் திட்டமிட்டிருந்த விஷயங்கள் பட்டியலிடப்பட்டிருந்தார்; “கடந்த காலம்” எனக் குறிக்கப்பட்ட மற்றபகுதியில் முந்திய நாளின் எண்ணம் அல்லது திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதா இல்லையா என்ற மதிப்பீடு குறிக்கபட்டிருந்தது அவரது நாளேட்டில் தனியே நிகழ்காலம் என்ற பிரிவு கிடையாது.

டால்ஸ்டாய் தனது பதினெட்டாவது வயதில் முதல்முறையாக டயரி எழுதத் துவங்கினார். பால்வினை நோய் பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் சிகிட்சை பெற்று வந்த நாட்கள் அவை. அப்போது கசான் பல்கலைக்கழக மாணவராக இருந்தார். ரூசோவின் பாதிப்பில் இருந்த காலமது. ஆகவே தன்னைத் துல்லியமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற வேட்கை அவரிடம் எழுந்தது. தனிமையின் நன்மைகள் குறித்த ரூசோவின் கருத்துகளுடன் தான் முழுமையாக உடன்படுவதாக டால்ஸ்டாய் தனது முதல் நாட்குறிப்பில் எழுதியிருக்கிறார்

••

தனது வாழ்நாள் முழுவதும் டால்ஸ்டாய் ஒரு பயிற்சியை மேற்கொண்டு வந்தார். அது நினைவாற்றலையும் எழுத்து நடையையும் வளர்த்துக்கொள்ள, ஏதாவது ஒரு வெளிநாட்டு மொழியிலிருந்து ரஷ்ய மொழிக்கு படைப்புகளை மொழிபெயர்த்துப் பார்ப்பதாகும். இந்த மொழிபெயர்ப்புகளை அவர் பதிப்பிக்க விரும்பவில்லை. மாறாகப் பயிற்சி முறையாக மட்டுமே கையாண்டார்.ஆகவே தான் அவரால் பிரெஞ்சு இலக்கியவாதிகளின் எழுத்து நடையைத் தேவையான இடங்களில் தனது படைப்பில் கொண்டு வர முடிந்தது.

நாட்குறிப்பு எழுதுவதைத் தவிரவும் தனது திட்டங்களை, விருப்பங்களை வரையறுத்துக் கொள்ளவும் தனித்தனி குறிப்பேடுகளை வைத்திருந்தார். அத்தோடு பல்வேறு விதமான விதிகளை, வழிமுறைகளைத் தனக்கென உருவாக்கி பட்டியலிட்டிருந்தார்.

இசை கற்பதற்கான விதிகள். சீட்டு விளையாடுவதற்கான விதிகள், ஆங்கிலம் கற்றுக் கொள்வதற்கான வழிமுறைகள் எனப் பல்வேறு குறிப்பேடுகள் இருந்தன.

உலகெங்கும் இருந்து அவருக்குக் கடிதங்கள் வந்து சேர்ந்தன. அதில் ஆங்கிலக் கடிதங்களுக்கு அவரது மகள் அலெக்ஸாண்ட்ரா பதில் எழுதுவது வழக்கம். ஜெர்மன் மற்றும் பிரெஞ்சு கடிதங்களுக்கு அவரே பதில் எழுதினார்.

நள்ளிரவுக்கு முன்பாக உறங்கச் சென்றுவிட வேண்டும் என்பதை நீண்ட காலவிதியாக வைத்திருந்தார் டால்ஸ்டாய். அதை மீறும் நாட்களில் எல்லாம் இதனைக் குறித்து தனிப்பதிவு எழுதியிருக்கிறார். சூதாட்டத்தில் அவருக்கு இருந்த ஆர்வம், அவரோடு சூதாடியவர்கள் பற்றி நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்திருக்கிறார். சைக்கிள் பழகியது புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டது. சதுரங்கம் ஆடியது என அவரது அன்றாட நிகழ்வுகளை துல்லியமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.

இது போலவே அவரது அன்றாட வரவு செலவு கணக்குகளையும் முறையாகப் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்.

டால்ஸ்டாயின் ஏராளமான கடிதங்களில் நிகோலாய் ஸ்ட்ராகோவுடன் (Nikolai Strakhov) அவர் மேற்கொண்ட கடிதப் பரிமாற்றங்கள் தனித்துவமானவை. நேரில் ஒருபோதும் சந்தித்துக் கொள்ளாத டால்ஸ்டாய் மற்றும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி ஆகியோருக்கு இடையே ஸ்ட்ராகோவ் ஒரு இணைப்புப் பாலமாகச் செயல்பட்டார். இருவருக்கும் அவர் கடிதங்கள் எழுதியிருக்கிறார்.

டால்ஸ்டாய் தனது எழுத்துலகில் தீவிரமாக இயங்கத் துவங்கிய காலகட்டத்தில் அன்றாடம் நாட்குறிப்பு எழுதுவதைத் தவிர்த்து வந்தார். 1884-ல் டால்ஸ்டாய் மீண்டும் தனது நாட்குறிப்பை எழுதத் தொடங்கினார்; 1910-ல் அவர் இறக்கும் வரை சீரான தன்மையுடன் அதைத் தொடர்ந்து எழுதினார்.

1910-ல், வழக்கமான நாட்குறிப்புடன் கூடுதலாக ஒரு “ரகசிய நாட்குறிப்பும்” வைத்திருந்தார். மனைவியுடனான உறவு மிகவும் கசப்பானதாக மாறிக்கொண்டிருந்த நிலையில், டால்ஸ்டாய் அதைத் தனக்காக மட்டுமே வைத்துக்கொண்டார். அந்த நாட்குறிப்புகள் சோபியாவிற்கும் டால்ஸ்டாயின் சீடர் விளாடிமிர் செர்ட்கோவுக்கும் இடையிலான மோதலுக்கான ஒரு காரணமாக மாறியது.

இந்த மோதலே, டால்ஸ்டாய் வீட்டை விட்டு இறுதியாக வெளியேறுவதற்கான முக்கியக் காரணமாக இருந்தது என்கிறார் டால்ஸ்டாயின் கடைசிச் செயலாளரான வாலண்டின் பல்காகோவ்.

டால்ஸ்டாயின் “இரகசிய நாட்குறிப்பு” 1910-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தின் பிற்பகுதியிலிருந்து அக்டோபர் மாத இறுதி வரை பராமரிக்கப்பட்டது. அக்டோபர் 13 அன்று, டால்ஸ்டாய் தனது குதிரைச் சவாரி செய்யும் லெதர் காலணியினுள் ரகசிய டயரியை மறைத்து வைத்திருந்தார். எதிர்பாராமல் அவர் மயங்கி விழுந்த போது உதவி செய்வதற்காக வந்த மனைவி சோபியா அந்த ரகசிய டயரியைக் கண்டுபிடித்தார் என்று மருத்துவர் துஷான் மாகோவிட்ஸ் தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிடுகிறார்.

நாங்கள் சண்டையிடும்போதெல்லாம் நான் எனது நாட்குறிப்பை எழுதுவேன். நாங்கள் சண்டையிடும் நாட்கள் இப்போதும் உண்டு, ஆனால் அது பல்வேறு நுட்பமான உணர்ச்சிப்பூர்வமான காரணங்களால்தான், நாங்கள் ஒருவரையொருவர் நேசிக்கவில்லை என்றால் சண்டையிட மாட்டோம்.. என்று சோபியா தனது டயரியில் எழுதியிருக்கிறார்

டால்ஸ்டாயின் மரணத்திற்குப் பிறகு சோபியா தனது நாட்குறிப்பு மற்றும் டால்ஸ்டாயின் நாட்குறிப்புகளை முழுமையாக வெளியிட்டார். அவற்றை இன்று இலக்கியவாதிகள், விமர்சகர்கள், உளவியல் மருத்துவர்கள் துவங்கி இறையியல்வாதிகள் வரை பலரும் ஆய்வு செய்து வருகிறார்கள். இந்த நாட்குறிப்புகளை மையமாக வைத்து ஒரு நாடகம் உருவாக்கபட்டு நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது.

நவம்பர் 3, 1910 ; அஸ்தபோவ் ரயில் நிலையத்தில் மரணத்தோடு போராடிய படியிருந்த டால்ஸ்டாய் தனது கடைசி டயரிக்குறிப்பை எழுதியுள்ளார். அதில் Fais ce que doit adv…. என்ற பிரெஞ்சுப் பழமொழி எழுதப்பட்டுள்ளது. அதன் பொருள் “செய்ய வேண்டியதைச் செய், எது நடந்தாலும் சரி” என்பதாகும்

•••

கோபயாஷி மசாகி இயக்கிய பிளாக் ரிவர் அமெரிக்க ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த ஜப்பானிய வாழ்க்கையைப் பேசுகிறது. 1957ல் வெளியான திரைப்படம். ஜப்பானிய கறுப்பு வெள்ளைப்படங்களுக்கென விசேசமான அழகியல் இருக்கிறது. இப்படத்திலும் அதைக் காண முடிகிறது. அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையைப் பேசும் மாக்சிம் கார்க்கியின் The Lower Depths நாடகத்தின் சாயலில் உள்ள படம்.

அமெரிக்க ராணுவ முகாமிற்குச் செல்லும் சாலையில் ஆற்றங்கரையோரமாகக் குடிசைப்பகுதி காணப்படுகிறது.

கைவிடப்பட்ட குடியிருப்பு போன்ற பழைய கட்டிடம் ஒன்றில் குறைவான வாடகைக்குப் பலரையும் குடிவைத்துள்ளார்கள். அதில் ஒருவனாக அறையை வாடகைக்கு எடுக்கிறான் நிஷிதா.

கட்டிட உரிமையாளரான பெண் கோணல் பற்களுடன் அவனிடம் பேசும் விதத்திலே அவளது பாசாங்கும் பொய்களும் தெளிவாக வெளிப்படுகின்றன.

தனது பொறியியல் படிப்பிற்காகப் பல மைல்கள் நடந்து போக வேண்டிய அவசியமுள் நிஷிதா வாடகை குறைவு என்பதற்காக அந்த அறையைத் தேர்வு செய்கிறான்.

மிதமிஞ்சிய வெக்கை. அசுத்தம். சீர்கெட்டுப் போன சுற்றுப்புறம் இவற்றைத் தாங்கிக் கொண்டு அந்த அறைக்குக் குடிவருகிறான். அங்கே குடிநீரில்லை. கழிப்பறைகள் கிடையாது. பாலியல் தொழில் நடைபெறுகிறது. பலவீனமானவர்கள், குடிகாரர்கள், மற்றும் திருடர்களே பக்கத்தில் வசிக்கிறார்கள்

இந்தக் குறைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் தனது படிப்பில் கவனம் செலுத்துகிறான். அவனுக்கு ஷிசுகோ என்ற இளம் பெண்ணுடன் காதல் உருவாகிறது. அருகிலுள்ள உணவகத்தில் அவள் பணியாற்றுகிறாள்.

ஒரு நாள் அவனது அறைக்குப் புத்தகம் இரவல் கேட்டு வருகிறான் ஷிசுகோ. என்ன புத்தகம் தேவை என நிஷிதா கேட்கும் போது தனது தந்தையை ஏமாற்ற நிறையப் புத்தகம் படிப்பது போலத் தோற்றம் தர வேண்டும் எனக் கைநிறைய புத்தகங்களை அள்ளிக் கொண்டு போகிறான்.

அங்கே வசிப்பவர்கள் ஒருவரையொருவர் ஏமாற்றுகிறார்கள். சண்டையிட்டுக் கொள்கிறார்கள். ஒருவரையொருவர் கண்காணிக்கிறார்கள். மின்சாரக் கட்டணப் பகிர்வைப் பற்றி உரையாடும் காட்சியில் அவர்களின் உண்மையான முகம் வெளிப்படுகிறது.

இந்தக் குடியிருப்பில் உள்ள காசநோயால் பாதிக்கப்பட்ட கணவன் அவனுக்குச் சிகிட்சை அளிக்க வரும் மருத்துவர். கணவன் மரணத்தோடு போராடும் நேரத்தில் கூட அவனுக்கு ரத்தம் தர மறுக்கும் மனைவி எனப் பல்வேறு துணைகதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையும் படத்தில் விவரிக்கபடுகிறது

அமெரிக்கர்களைப் புண்படுத்த விரும்பாத ஜப்பானிய அதிகாரிகளின் கோழைத்தனத்தையும் ஊழலையும் படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. படம் நிஷிதாவில் துவங்கினாலும் குற்றக்கும்பலைச் சேர்ந்த கில்லர் ஜோ வழியாகவே நகர்கிறது. அமெரிக்க ராணுவத்தோடு அவனுக்கு நல்ல நெருக்கம் இருப்பதை அடையாளப்படுத்துவது போலிருக்கிறது அவனது உடை மற்றும் கறுப்பு கண்ணாடி.

இந்தக் குடியிருப்பை இடித்துவிட்டு அந்த இடத்தில் அமெரிக்க ராணுவத்திற்கான பெரிய உல்லாசவிடுதியைக் கட்ட திட்டமிடுகிறவர்கள் கில்லர் ஜோவின் உதவியைக் கொண்டு குடியிருப்புவாசிகளைக் காலி செய்ய மிரட்டுகிறார்கள்.

இந்தச் சூழலில் கில்லர்ஜோ ஷிசுகோ என்ற இளம்பெண்ணைப் பலவந்தமாக அடைந்து அவளைத் தனது பிடியில் வைத்துக் கொள்கிறான். அவளை நிஷிதா காதலிக்கிறான். அவளால் கில்லர் ஜோவின் பிடியிலிருந்து விடுபட முடியவில்லை. ஆகவே அவள் தனது விடுதலையின் பாதையைத் தானே தேர்வு செய்கிறாள்.

ஜோவின் பிறந்த நாள் அன்று நடக்கும் சந்திப்பும். அதில் நிஷிதா எதிர்பாராமல் கலந்து கொள்வதும் சிறப்பான காட்சி . கில்லர் ஜோவின் குற்றச் செயல்களும் கோபமும் உக்கிரமாக வெளிப்படுகின்றன. எல்லாக் கதாபாத்திரங்களையும் இயக்குவது சுயநலம். அவர்கள் அற்ப ஆதாயங்களுக்காக எதையும் செய்ய முயலுகிறார்கள். குடியிருப்புவாசிகளுக்குள் ஒற்றுமையில்லை. அவர்களில் சிலர் இடத்தைக் காலி செய்யப் பணம் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். இனி குடியிருப்பை மீட்க முடியாது என்ற சூழலில் ஷிசுகோ ஒரு முடிவு எடுக்கிறாள். அதனை நிறைவேற்றுகிறாள்

மேடை நாடகம் போலவே காட்சிகள் நிகழ்கின்றன. அமெரிக்க நூவார் படங்களைப் போலவே இசையும் ஒளிப்பதிவும் காணப்படுகிறது..

வெளிப்புறக்காட்சிகளில் அதுவும் கடைசியாகக் கில்லர் ஜோவுடன் நிஷிதா மோதும் காட்சியின் ஒளிப்பதிவும் கோணங்களும் சிறப்பாக உள்ளன. ஓசுவின் வழக்கமான ஒளிப்பதிவாளரான யுஹாரு அட்சுதா இதன் ஒளிப்பதிவை மேற்கொண்டிருக்கிறார். அமெரிக்க ராணுவ வாகனங்கள் கடந்து செல்வதை அவர் படம் பிடித்துள்ளவிதம் மிகுந்த பாராட்டிற்குரியது

இன்றைய ஜப்பானிய சினிமாவின் போக்கிற்குக் காரணமாக இருந்த பழைய படங்களில் ஒன்றாக இதனைக் குறிப்பிடலாம். இந்தக் குற்றவுலகின் நவீன வடிவமே இன்றைய ஜப்பானிய வணிகச் சினிமாவின் முக்கியக் கதைக்களமாக விளங்குகிறது. கில்லர்ஜோவிலிருந்தே தாகேஷி கிடானோ உருவாக்கியிருக்கிறார் என்றே தோன்றுகிறது.

••

இயக்குநர் ஷியாம் பெனகல் பற்றி நல்லதொரு ஆவணப்படம் இணையத்தில் காணக்கிடைக்கிறது. காலித் முகமதுவின் இயக்கம். வர்ணனை: நஸ்ருதீன் ஷா

பெனகலின் இளமைப்பருவம். விளம்பரத் துறையில் பணியாற்றிய அனுபவம். முதல்படம் எடுத்த விதம். அவரது படங்களின் உருவாக்கம் குறித்த கலைஞர்களின் நேர்காணல்கள். தொலைக்காட்சித் தொடர்கள். சத்யஜித்ரேயின் நட்பு  எனச் சிறப்பாக உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். இதில் கேன்ஸ் திரைப்படவிழாவில் தங்கள் படத்திற்கு வரவேற்பு கிடைக்க மேற்கொண்ட முயற்சிகள். ஸ்மிதா பாட்டீல் பற்றிய அவதானிப்பு. ஷபனா ஆஸ்மியின் மனம் திறந்த நேர்காணல் போன்றவை முக்கியமானவை.

படைப்புக்குழுமம் சார்பில் நடைபெறும் படைப்பு சங்கமம் – 2026 விழாவில் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது எனக்கு வழங்கப்படுகிறது

இந்த நிகழ்வு செப்டம்பர் 26 சனிக்கிழமை மாலை ஆறுமணிக்கு சென்னை அருங்காட்சியக கலையரங்கில் நடைபெறுகிறது

முழுநாள் நிகழ்வாக இந்த விழா நடைபெறுகிறது. இதில் படைப்பிலக்கிய விருதுகள். திரைப்படைப்பாளிகளுக்கான விருதுகள். சிறந்த நூலிற்கான பரிசளிப்பு. நூல் வெளியீடு போன்ற அமர்வுகள் நடைபெறுகின்றன

அனைவரும் கலந்து கொள்ளும்படி அன்புடன் அழைக்கிறேன்