Piotr C.

“Kiedy, masz 20 – 30 lat i nie dopuszczasz do siebie emocji, to znaczy, że umarłaś/umarłeś i możesz chodzić, oddychać, ale i tak jesteś trupem. W życiu chodzi o to aby zakochiwać się i szaleć na fali emocji, cierpieć i znów walić głową w mur, mieć motyle w brzuchu i pić wódkę o 4 rano bo znów nie wyszło. I to jest nasz sens człowieczeństwa. Odczuwać. Nie zamknięcie się w sobie, nie kupowanie kolejnych butów i pralki, ale emocje.
Bo w życiu nie chodzi o stabilność i bezpieczeństwo, bo życie nie jest stabilne i bezpieczne, cokolwiek nam się na ten temat wydaje. A na koniec i tak pamiętamy te rzeczy, które były niestabilne i niebezpieczne.”
― Piotr C., Pokolenie Ikea