Wie is die John toch in hemelsnaam? Zat hij in het vorige hoofdstuk? Was hij de vader? Of een collega? Vertwijfeld staar ik naar mijn e-reader. Ik ben vergeten wie John ook al weer was. Terugbladeren in een e-reader is een hels karwei, dus dat laat ik maar. Ik was juist aan het lezen om ontspannen in slaap te kunnen vallen, niet om me op te winden.

Als ik op de e-reader lees, overkomt me dit regelmatig. Terwijl ik bij het lezen in een papieren boek zelden hoef terug te bladeren om er achter te komen hoe het ook al weer zat. Blijkbaar maakt de e-reader het gemakkelijk om dingen te vergeten.

Wim Boevink schreef er afgelopen donderdag (23-03) in zijn column Klein verslag in de Trouw een heel herkenbaar stukje over. We staan bij het lezen op een e-reader losser van de tekst. We onthouden er minder van en voelen ons ook minder intens verbonden met het boek.
De e-reader blijft een praktisch ding voor mee op vakantie, maar voor thuis hou ik het toch liever bij het papieren boek.