Ήμασταν έξω απ’ τη Βόνιτσα και το μάθαμε απ’ τον Μιαούλη, που μας μάζεψε το βράδυ εκείνης της πρώτης Κυριακής του Δεκέμβρη. Και βέβαια δεν χώραγε δεύτερη σκέψη: Εκεί θα πηγαίναμε κι εμείς. Αυτό μας είπε να κάνουμε και το Αρχηγείο του 2/39, που επιβεβαίωσε την είδηση το μεσημέρι της επόμενης μέρας.  Φυσικά, δεν θα επιχειρούσαμε να πάμε μέσα απ’ τα βουνά της Ρούμελης. Ο πιο σύντομος και εύκολος δρόμος ήταν η βόρεια Πελοπόννησος.Μας πήρε δυο μερόνυχτα να φτάσουμε στ’ Αντίρριο. Άυπνοι...