سرای عاشقی از سر بگیروم
مثال چوب آرچه در بگیروم
صبای گاه کنار کو وصارا
خبر از حضرت داور بگیروم

سرکوه بیلن مو رای دلبر
تمام کو صارای مو پای دلبر
امی رَه از دیل اوگار خو موگوم
سیتاره گصبا چیشمای دلبر

صبای گاه خبر از یار بگیروم
صبا رفتَه رای مازار بیگروم
سَر خوره خاک کَنوم دَسر رای شی
سوراغ شی از دل اوگار بگیروم

به مزار میروی رایت بپورسوم
خدا کنه بیوم جایت بپورسوم
بگیروم جایی پایایی سمندت
از زخم دل و دردایت بپورسوم

ده شیوه میروم نالیده موروم
سون درگه قلایت دیده موروم
سون درگه قلایت دیده دیده
زگریه چشم خود مالیده موروم

شمالک می زنه با برگ گندم
غریبی می کنم در ملک مردم
غریبی کرده کرده تار گشتم
میان دوست و دشمن خار گشتم

زمستان رفت وآمد وقت نَوروز
شبِ هجران فاطو کی شود روز
دان دروازه خو جوره نشسته
مه یارجان از غمت گشتم جگر سوز

خودا ما و توره پیدا نموکد
اگه پیدا کَدد آشنا نموکد
اگه آشنا کدد یکدل نه صد دیل
خودا ما و توره جودا نموکد

یکگ دوختر بدیدوم قد گندوم
به دیل گفتوم که دنبالش بگردوم
خبر آمد که دختر مال مردوم
لب خوشک وخجالت پس بگردوم


خودایا بال و پر میدادی مارا
ازی کوتل گوذر میدادی مارا
ازی کوتل گوذر آسو نموشه
زی یار جانم خبر میدادی مارا

قد چون سرو تر داری گل من
که گیسو تا کمر داری گل من
اگر میل دلت با من نمی شه
مگر یار دگر داری گل من