...
Γιορτές της παντοδυναμίας
Οι αριθμομηχανές μετρούν
Δεν μπορεί δε γίνεται
Όποιος μετράει το σκοτάδι καίει τα δάχτυλά του
Το μαύρο το πίνεις στάλα τη στάλα
Ώσπου να ξεχειλίσει μέσα στο στήθος κι ακόμα πάνω
Η στέρνα
Τώρα σχεδιάζεις μια σκάλα να παίξεις το πρόσωπο
Δίχως βλέμμα ούτε καν ένα γαρύφαλλο
Στο αυτί
Πάνω στη σκάλα πάμπολλα εγκλήματα
Με αστακό και χαβιάρι
Οι ελαιώνες πλέουν σε πελάγη από
Χώμα
Πέτρα
Νερό και
Παλάμες σημαδεμένες με ρόζους
Απ΄το τσαπί και το κλαδευτήρι

Στη σκάλα λοιπόν
Δουλειά δεν είχε ο διάβολος
Στη σκάλα
Δίχως αγκαλιές οξυγόνου
Κι η καρδία να καταδικάζει
Το πρόσωπό σου

Από αίμα ντροπής