Ούτε που την κοίταξε. Ίσως να μην άκουσε κιόλας κάτι από τα πονεμένα λόγια
της.

«Σε παρακαλώ, μην το κάνεις», επανέλαβε και ο τόνος της φωνής της ήταν
ακόμα πιο έντονος. Πότιζε με δάκρυα τους πόρους στο πρόσωπό της. Έτσι πρόχειρα,
έκανε τη γεύση της ακόμα πιο αλμυρή.

Ήταν, όμως, ήδη αργά για αυτόν. Το είχε φανταστεί σαν αντίποινα, σαν
εκδίκηση.

Το πιο σημαντικό απ’ όλα ήταν ότι, πριν την