Κοιτάς
προς τα ψηλά με βλέμμα θαμπό, αγχώδες και οι ακτίνες του φωτός διαθλώνται κάπου
ανάμεσα στα κύματα. Όχι μόνο αυτά της φύσης, αλλά και τα δικά σου.

Εκείνα τα επιπόλαια
κύματα που προκάλεσες καθώς έπεφτες μέσα… ποτίζοντας το δέρμα σου με αλμυρή
γεύση.

   Η
αίσθηση γίνεται πιο έντονη. Πιο ουσιαστική, πιο πιεστική και εσύ… εσύ απλά
βυθίζεσαι εκεί που σου αρμόζει. Στον πάτο. Μόνο