“در هر حرفه ای گری، نوعی از دوری از حقیقتِ آن امر وجود دارد. حرفه ای شدن وجه دیگری از حادثه شگفتِ عادی شدن است.به محض حرفه ای شدن در کاری، جوشش متوقف میشود و ارتباط وجودی با یک حقیقت، به تکرار یک آیین بدل میشود. حرفه ای شدن نتیجه ماندن و یکجا ایستادن است.”