“- Ո՞վ կմտածեր,- ասաց տիկին Բենթլին դիմելով թեյի նուրբ վարդանախշ գավաթին: - Ոչ ոք երբեք չի կասկածել, որ ես ժամանակին աղջնակ եմ եղել: Ինչ անմիտ, ահավոր բան: Ես չեմ սրտնեղում, որ պառավել եմ... չէ առանձնապես... բայց մանկությունն ինձնից խլելը շատ վիրավորական է:”