“आता वय नव्वदीच्या पुढे गेलं आहे. बरोबरचे सर्वजण आपापल्या वाटांनी गेले-त्यांच्या प्राक्तनात जे काही असेल ते भोगण्यासाठी गेले. माझेही आता हे अखेरचेच दिवस आहेत. भूतकाळाबद्दल माझ्या मनात पश्चात्ताप नाही, भविष्याबद्दल भीती-चिंता-अपेक्षा नाही. कोणी मदतीसाठी आलं तर मदत करतो-पण ती पैशांसाठी नाही-कारण त्याची मला आता गरज नाही. एक बौद्धिक कुतूहल म्हणून मदत करतो. एक आव्हान म्हणून त्याचा स्वीकार करतो.”