“Որ կյանքը կարճ է՝ շուտ եմ հասկացել,
Շատ վաղ տարիքից ու միանգամից,
Նետվել եմ վազքի՝
Փորձելով հասնել
Ժամանակի ու կյանքի ետևից,
Սիրո ետևից ու ջահելության,
Եվ նաև փառքի։
Այնքան վազեցի՝ շունչս կտրվեց, և հասկացա մի
Պարզ ճշմարտություն՝
Ախր, վազելով գնում եմ դեպի...
դեպի ոչ մի տեղ
և դեպի ոչինչ
Որ ժամանակը,
Ինձ շրջապատող առասպելական այս ժամանակը
Ծրագրված է։
Այդ օրվանից էր, որ որոշեցի էլ առաջ չընկնել
Իմաստությունից, իմ տարիներից
Ու նաև հոգու հավիտենական ջահելությունից։”