“Է՜, Ավո՛ ջան, որ իմանաս՝ էս պատերազմն ինչքան կյանքեր տարավ, ինչքան-ինչքան մարդկանց դժբախտացրեց՝ ասելու բան չէ, ինչ տեսա՝ պատմելու չէ: Մարդը ահավոր է, երբ սպանում է: Դու դա չես հասկանա: Ավելի դաժան բան դժվար է հնարել: Մար­դու չարությունը սահման չունի: Այն ձգվում է երկրա­գնդի միջից մինչև անսահմանություն: Մարդու չարու­թյունից նույնիսկ Աստված է վախենում: Գուցե մարդը ապրում է իր չարության հաշվին: Բարությունը միշտ միայնակ է ու որբ, իսկ որբերին միայն խղճում են:”