“Η Μίσια, όπως κάθε άνθρωπος, γεννήθηκε σπασμένη σε κομματάκια, ατελής, κατακερματισμένη. Όλα πάνω της ήταν ασύνδετα – η όραση, η ακοή, η νόηση, τα αισθήματα, οι προαισθήσεις και οι εντυπώσεις. Όλη η μελλοντική ζωή της Μίσια είχε ως αποστολή της να τα ενώσει όλα αυτά σε ένα όλον, ώστε να επιτρέψει ύστερα τη φθορά.”