Olga Tokarčuk > Quotes

“But the truth is, anyone who feels anger and does not take action merely spreads the infection.”
― Olga Tokarčuk, Drive Your Plow Over the Bones of the Dead

“Oh yes, the human body is most definitely inhuman.”
― Olga Tokarčuk, Drive Your Plow Over the Bones of the Dead

“Youth in its intensity, in its full force, tires itself out. One night or one morning a man crosses a boundary, reaches his peak and takes his first step downwards, towards death. Then the question arises: should he descend proudly with his face turned towards the darkness, or should he turn around towards what was, keep up an appearance and pretend it isn't darkness, but just that the light in the room has been extinguished?”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“The aim of evolution is purely aesthetic - it's not to do with adaptation at all. Evolution is about beauty, about achieving the most perfect form for each shape.”
― Olga Tokarčuk, Drive Your Plow Over the Bones of the Dead

“Αν κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται ο Θεός – και οι άνθρωποι ενίοτε κάνουν τέτοιες ερωτήσεις – πρέπει να κοιτάξει όλα όσα αλλάζουν και μετατοπίζονται, όλα όσα δεν χωράνε σε μια μορφή, όλα όσα κινούνται σε κύματα και χάνονται: στην επιφάνεια της θάλασσας, στον χορό του ήλιου, στον σεισμό, στη μετακίνηση των ηπείρων, στο λιώσιμο του χιονιού, στις διαδρομές των παγόβουνων, στα ποτάμια που κυλάνε προς τη θάλασσα, στην ωρίμανση των σπόρων, στον άνεμο που σχηματίζει τα βουνά, στο μεγάλωμα του καρπού στην κοιλιά της μητέρας, στις ρυτίδες γύρω από τα μάτια, στη σήψη του κορμιού στον τάφο, στη ζύμωση του κρασιού, στα μανιτάρια που μεγαλώνουν μετά την βροχή.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“It is strange that God, who is beyond the limits of time, manifests Himself within time and its transformations. If you don't know 'where' God is--and people sometimes ask such questions--you have to look at everything that changes and moves, that doesn't fit into a shape, that fluctuates and disappears: the surface of the sea, the dances o the sun's corona, earthquakes, the continental drift, snows melting and glaciers moving, rivers flowering to the sea, seed germinating, the wind that sculpts mountains, a foetus developing in its mother's belly, wrinkles near the eyes, a body decaying in the grave, wines maturing, or mushrooms growing after a rain. God is present in every process. God is vibrating in every transformation.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Don't touch me,' she said.

The boy lowered his head. His hand went back to the cap. He said nothing. Genowefa sat down.

'Tell me, where did you want to touch me?' she asked quietly.

He raised his head and stared at her. She thought she could see flashes of red in his eyes.

'I'd have touched you here,' he said, pointing to a spot on his neck.

Genowefa ran her hand down her neck, feeling the warm skin and blood pulsing beneath her fingers. She closed her eyes.

'And then?”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Sometimes, when a Person feels Ander, everything seems simple and obvious. Ander puts things in order and shows you the world in a nutshell; Ander restores the gift og Clarity of Vision, which it's hard to attain in any other state.”
― Olga Tokarčuk

“What can a person actually know? And what are the benefits of acquired knowledge? And can you know something fully/”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Ο παπάς ήταν από τη φύση του εκρηκτικός τύπος και ευερέθιστος σε ό,τι αφορούσε την περηφάνια του. Ειδικά όταν έβλεπε πως καταλάμβανε την περιουσία του κάτι τόσο ελάχιστα συγκεκριμένο και τόσο αδέξιο, κάτι τόσο τιποτένιο και ανόητο, τόσο συγκεχυμένο και ασπόνδυλο, τον συνέπαιρνε οργή. Με το νερό εμφανίζονταν αμέσως κάτι ξεδιάντροπα βατράχια, γυμνά και σιχαμένα, που επί μονίμου βάσεως καβαλίκευαν το ένα το άλλο και συνουσιάζονταν με προσήλωση, βγάζοντας αποκρουστικές τσιρίδες. Κάπως έτσι θα έπρεπε να είναι η φωνή του διαβόλου – διαπεραστική, υγρή, βραχνή από την ηδονή, τρεμουλιαστή από αστείρευτο πόθο.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Η Μίσια, όπως κάθε άνθρωπος, γεννήθηκε σπασμένη σε κομματάκια, ατελής, κατακερματισμένη. Όλα πάνω της ήταν ασύνδετα – η όραση, η ακοή, η νόηση, τα αισθήματα, οι προαισθήσεις και οι εντυπώσεις. Όλη η μελλοντική ζωή της Μίσια είχε ως αποστολή της να τα ενώσει όλα αυτά σε ένα όλον, ώστε να επιτρέψει ύστερα τη φθορά.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Ο μύλος του καφέ είναι ένα κομμάτι ύλης στο οποίο έχουν εμφυσήσει την ιδέα του αλέσματος. Οι μύλοι του καφέ αλέθουν, γι’ αυτό και υπάρχουν. Κανείς όμως δεν ξέρει τι σημαίνει γενικά ένας μύλος του καφέ. Μπορεί ένας μύλος του καφέ να είναι ένα θραύσμα από τον απόλυτο, τον θεμελιώδη νόμο της αλλαγής, τον νόμο χωρίς τον οποίο δεν θα μπορούσε να υπάρχει ο κόσμος ή θα ήταν εντελώς διαφορετικός. Μπορεί οι μύλοι του καφέ να είναι ο άξονας της πραγματικότητας, γύρω από τον οποίο γυρίζουν και αναπτύσσονται τα πάντα, μπορεί οι μύλοι του καφέ να είναι σπουδαιότεροι από τους ανθρώπους. Μπορεί μάλιστα αυτός και μόνο ο μύλος της Μίσια να ήταν ο στυλοβάτης αυτού που ονομαζόταν Αρχέγονο.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Αυτό που προέκυψε ήταν τρομακτικό, επειδή τίποτα δεν αναμετριόταν μαζί του. Αυτό τα γέμιζε όλα, ξεχείλιζε, τελείωνε και άρχιζε πάλι, και από κει όλα όσα θα συμβούν θα είναι ασήμαντα και αδιάφορα, ενώ η πείνα που έχει ξυπνήσει θα είναι ισχυρότερη από κάθε άλλη φορά πρωτύτερα.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Ο Θεός βρίσκεται σε καθεμιά απ' αυτές τις διαδικασίες εξέλιξης. Ο Θεός πάλλεται μέσα στις αλλαγές. Τη μια υπάρχει, την άλλη υπάρχει λιγότερο, κάποτε δεν υπάρχει καθόλου. Ο Θεός εμφανίζεται ακόμα και τότε που δεν υπάρχει.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times

“Από κείνη την εποχή ένιωθε πως δεν υπάρχει κάποια σημαντική διαφορά ανάμεσα στους ενήλικες και στα παιδιά. Το παιδί και ο ενήλικας βρίσκονται εξίσου σε μεταβατικό στάδιο.”
― Olga Tokarčuk, Primeval and Other Times