“Το παράθυρον του ιδού ανοικτόν και φωτισμένον. Ο γερο-Χαρμόζος, με τα νυκτικά του, κάθεται πλησίον, καπνίζει την πίπαν του, και αναπνέει απλήστως την ψυχράν αύραν. Μία φλόξ λάμπει ίσα με την βάσιν του παραθύρου. Έχει ανάψει το καμινέτον του δια να ψήσει καφέν.”