“ប្រភពនៃការនិយាយបានបែងចែកជាពីរប្រភេទ៖ ទី១ការនិយាយចេញពីខួរក្បាល ហើយនិងទី២និយាយចេញពីបេះដូងឬចិត្ត។ នៅពេលដែលនិយាយទាក់ទង និងខួរក្បាល គឺគេ យាយ អំពីការយល់ឃើញ អំពីទស្សនៈ ឬគំនិត ។ ឧ. តើអ្វីទៅដែលហៅថានីតិរដ្ឋ? សំនួរនេះត្រូវតែទៅរកក្នុងខួរក្បាល មិនអាចទៅ រកក្នុង ដូងចិត្តបានទេ។ ហើយ នៅពេលដែលនិយាយ ទាក់ទងនឹងដូងចិត្ត ក៏យើងមិនអាចទៅរកក្នុងខួរក្បាល បានដែរ គឺត្រូវតែទៅរកនៅក្នុងចិត្ត។ ឧ. គេនិយាយថា យើងធ្វើនយោបាយមិនចង់បានអំណាច វាមិនដែលមាន។ សំនួរបែបនេះគឺត្រូវទៅរកក្នុងដូងចិត្ត មិនអាចទៅរកក្នុងខួរក្បាលទេ ពីព្រោះគេសួរទាក់ទងនឹងផ្លូវចិត្ត។ ដូច្នេះហើយយើងត្រូវបែងចែកឲ្យបានច្បាស់ ថា នៅពេលណាគេនិយាយភាសា ដូងចិត្ត ហើយនៅពេលណាគេនិយាយភាសា ខួរក្បាល។”