“ასეთია ცხოვრება, მაშა... ამ ბეხრეკი ურემივით მიგორავს ოღროჩოღრო რიყეზე, ხან აღმა და ხან დაღმა. ბოლოს კი სულ ერთად იყრიან თავსა, მოდგებიან გზანი და სავალნი და მისი ავკარგობის ამყოლ-დამყოლნი, დიდ-პატარა, ქალი თუ კაცი, ერი თუ ბერი, მეფე თუ გლეხი... აი, კვალი და ხნული კი რჩება... სიკეთეს თესავ და თავადაც კმაყოფილი ხარ, ბოროტს გესლავ და სამარის კარსიქითაც ჩაგდევს შენი ნაგესლი... სადმე მოგეკითხება... სიტკბო და სიმწარე, როგორც დღე და ღამემ ბარიბარშია, აი, სიკეთე და ბოროტება კი კაცობაზეა! ავი სჯობნის იქნება, მაგრამ სიკეთე უკვდავია!”