“காலம் சுருங்கி இடம் விரிந்துபோன பெரு நகரத்தில் பகுதி பகுதியான வாழ்க்கைதான் வாழமுடியும். அந்தந்தத் தேவைக்கு மட்டும் மனிதர்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுவதுதான் நகர வாழ்க்கையின் தர்மம்! யாரையும் முழசாப் பாக்க அவசியமில்ல, அதுக்கான நேரமும் இல்லை; சிலுவைக்கு அவன் எப்பவும் தேங்கா வாங்குகிற கடைக்காரரை ஒக்காந்த மேனிக்குத்தான் தெரியும், அவர் நிற்பதையோ நடப்பதையோ அவன் பாத்ததில்லை, அவருடைய முகம் கூட தேங்காயை வைத்துத்தான் அடையாளம் தெரியும். ஒருவரைச் சிலுவைக்குக் கழுத்துவரைக்கும்தான் தெரியும், ஸ்கூட்டர், பைக், மொபட்ல இருந்த மேனிக்குத்தான் பலரை பாத்துப் பழக்கம். இந்த வாகனங்களிலுள்ள உறுப்புகளில் ஒண்ணாத்தான் இவர்களைப் பார்த்திருக்கிறான். தோப்புக்குள்ளே சுற்றித் திரிகிற அனுபவத்தை சூப்பர் மார்க்கெட்டில் எதிர்பார்க்க முடியாதுதான். சிலுவைக்குப் பிரச்சினையே இதுதான். பாண்டிச்சேரிக்கு ஏன் வந்தோம்னு ஆச்சு!”