“சிலுவைக்கு எஞ்சிய நாட்களில் எப்பிடி வாழணும்னு ஒரு தெளிவு வந்து பத்து வருசமாச்சு. ஒடம்பு ஒத்துழைக்கிற வரைக்கும் படிக்கிறது, எழுதுறது... பெறகு? செத்துப்போறது, அவ்வளவுதான். இந்த ஒலகத்த விட்டுப் போகுறபோது விட்டகுறை தொட்டகுறைன்னு ஒண்ணும் இருக்கக்கூடாது. போகப் போறோமேன்னு வருத்தமும் கெடையாது. ஒரு விசயத்துக்காக வருத்தம் வரத்தான் செய்யும். சம்சாரத்துக்கு முன்னாடியே போயிரணும். அது ரொம்ப முக்கியம். மனுசங்களத் தவிர்த்து இந்த இயற்கையை விட்டுப்போறதுல ரொம்ப வருத்தம்தான். காலமும் இடமும் இப்படி ஈவு இரக்கமில்லாமல் ஒவ்வொரு ஜீவராசியையும் வளத்து ஆளாக்கி அனுபவிக்க வச்சு ஒரேயடியா அழிச்சுப் போடுவதப் பத்திச் சிலுவைக்குச் சங்கடம்தான். சங்கடப்பட்டு என்ன ஆகப்போகுது?”