“[...] اگر در جایی چهل‌هزار نفر زندگی کنند که فقط برای سی‌هزار نفر منابع غذایی وجود دارد، این مهربانی نیست که غذا از بیرون وارد شود که چهل‌هزار نفر را تغذیه کند. بی‌شک این روش به ادامه قحطی دامن می‌زند.»
- درست است، اما در ضمن خیلی سخت است که بنشینی و نظاره‌گر مرگ آن‌ها از گرسنگی باشی.
شموئیل مانند آتش‌فشانی غرید: «کی در مورد به تماشای مرگ آن‌ها نشستن حرف زد؟ اگر شما می‌توانید غذا را به داخل بیاورید، می‌توانید مردم را هم به خارج منتقل کنید، نمی‌توانید؟»”