“அவரது சொந்த நிலப்பரப்புக்குள்ளும், இன்னும் குறிப்பாக எல்லையோரப் பகுதிகளிலும் தர்மத்தைப் பரப்புவதற்கான அவரது முயற்சிகளின் பகுதியாக, அயல்நாட்டு உதவி என்று நாம் இன்று அழைக்கும் ஒன்றில் அசோகர் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொள்கிறார். அசோகர் விஷயத்தைப் பொறுத்தமட்டில் இது பிரதானமான மருத்துவப் பொருட்களையும் வழிவகைகளையும் அளிப்பதாக இருக்கிறது. பாறை அரசாணை II-இல் இப்படியான மருத்துவச் செயல்திட்டங்கள் குறித்துப் பேசுகிறார்:

'எல்லா இடங்களிலும் — கடவுள்களின் அன்புக்குரியவன், அரசன் பியதஸியின் நிலப்பரப்புக்குள்ளும் எல்லைகளுக்கு அப்பாலும், அதாவது கோடர்கள் [சோழர்கள்], பாண்டியர்கள், சத்யபுத்ரர்கள், கேரளப்புத்ரர்கள், தம்ரபர்னியர்கள், அந்தியோச்சுஸ் என்றழைக்கப்படும் கிரேக்க அரசன், அந்தியோச்சுஸ் நாட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் பிற அரசர்கள் என்று எல்லா இடங்களிலும் கடவுள்களின் அன்புக்குரியவன், அரசன் பியதஸி இரண்டு வகையான மருத்துவச் சேவைகளை நிறுவியிருக்கிறான்: மனிதர்களான மருத்துவச் சேவை; வீட்டுப் பிராணிகளுக்கான மருத்துவச் சேவை.

எங்கெல்லாம், மனிதர்களுக்கும் வீட்டுப் பிராணிகளுக்கும் பயன்தரக்கூடிய மூலிகைகள் இல்லையோ, அப்படியான எல்லா இடங்களிலும், அவற்றை கொண்டு வந்து நட்டு வளர்த்திருக்கிறான். இதுபோலவே, எங்கெல்லாம் வேர்க் காய்களும், பழ மரங்களும் இல்லையோ அப்படியான எல்லா இடங்களிலும் அவற்றைக் கொண்டுவந்து நட்டு வளர்த்திருக்கிறான்.

மனிதர்களுக்கும் வீட்டுப் பிராணிகளுக்கும் நன்மை செய்யக்கூடிய வகையில் சாலைகள் ஓரமாக மரங்கள் நட்டிருக்கிறான்; கிணறுகள் வெட்டியிருக்கான்.'

நவீனக் காலங்களில் தூதியல் பகுதியாக அயல்நாட்டு உதவி இருப்பதை நாம் நன்கு அறிவோம். கிறிஸ்தவப் பரப்புரையாளர்கள் உலகம் முழுக்க வெறும் கையோடு போகவில்லை. இவர்களும் இரண்டு விதமான சேவையில் தங்களை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார்கள்: மருத்துவம் மற்றும் கல்வி. ஆக, அசோகரது தூதியல் பரப்புரைச் செயல்பாடுகள் நன்கு அறியப்பட்ட சட்டத்துக்கு உட்பட்டதாகத்தான் இருக்கிறது. இருப்பினும், நவீனச் செயல்திட்டங்களை நாம் இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன் கொண்டுசெல்வோம் என்றால், அசோகர் முன்னோடியாகிறார்.”