“Ήταν όταν η έκφρασή του άλλαζε που συνέβη κάτι αναπάντεχο. Τα φώτα όλα μέσα στη βιβλιοθήκη έσβησαν κι οι δυο τους καταβυθίστηκαν μέσα σε βαθύτατες σκιές.
Ο Πέτρος Πετράκης έμφοβος κοίταξε από το πλαίσιο του παραθύρου στο βάθος. (...)
Έβλεπες ένα θέαμα φαντασμαγορικό, σχεδόν προνεωτερικό, πριν τον εξηλεκτρισμό: αμυδρό φεγγαρόφωτο να ασημοβάφει απαλά τις κορυφές των δέντρων, μέχρι πέρα στον ορίζοντα".”