“از ابرها
آن تکه که تویی
نخواهد بارید
مه همان خواهد بود
چشم بسته و فرورونده
که بهتر ببیند
پرنده ی گلگون را و
تنها پرنده گلگون

نه این که هر لحظه شکوفاتر است
بر فرق اسب رهگذر
نه چکمه های کوچکش
که به گونه های او مهریز می زنند”