“و چون کار او بلند شد سخن او در حوصله اهل ظاهر نمی گنجید. حاصل، هفت بارش از بسطام بیرون کردند.
شیخ می گفت: چه مرا بیرون می کنید؟
گفتند: تو مردی بدی. تو را بیرون می کنیم.
شیخ می گفت: نیکا شهرا! که بدش من باشم.
{ذکر بایزید بسطامی - تذکرة الاولیا}”