“ჩვენ თავი დავკარგეთ. ვერ დავინახეთ მტერი სოციალიზმის სახით ჯერ კიდევ ილიას დროს, სადღაც 1905–1907 წლებში ... ილიას მკვლელობა იყო სიმბოლო იმ ფაქტისა, იმ შინაგანი სულიერი პროცესისა, რომელიც ხდებოდა ქართველებში და ამით გამოვლინდა, რომ ქართველები განუდგნენ ილიას მიერ შემოთავაზებულ გზას.”