“ես բարձրաձայնում էի անունդ անընդհատ
և ինչ լավ է հնչում անունդ
հեթանոս հեթանոս հեթանոս իմ աստված
և ինչ կրքոտ էր ու թարմ
և ինչ խաղաղ ես դու իսկը քրիստոնյա
և ինչքան եմ քեզ սիրում երբ դու ես ինձ սիրում
և ինչ քամի էր
մեծ ու բարձր քամի
ու ես վավզում էի
ու քամին ինձ կքշեր եթե ձեռքս չբռնեիր սիրելիս
ես անչափ թեթև էի ու բաց գարնանային
ու մարմինս հայրենիքն էր մահվան սիրելիս”