“უკ­ვე ისე ვარ ამოს­ვრი­ლი, რო ქა­ქის ჩა­მო­ფერ­თხვას აზ­რი ეკარგება. ერ­თი რა­მ კი მინ­და გით­ხრათ, ქაქ­ში რაც უფ­რო ღრმად შეტო­პავ, მით უფრო ნაკ­ლე­ბად ამ­ჩნევ, რო ქაქ­ში ხარ. მა­ინც რა სის­ტე­მაა ეს? ვერ გა­მი­გია. მე, მა­გა­ლი­თად, ხალხს ქაქ­ში ამოსვრილ­თა სა­კით­ხებ­ზე მო­მუ­შა­ვე კო­მი­ტე­ტის პრე­ზი­დენ­ტად რო ავერ­ჩიე, შე­ვეც­დე­ბო­დი, ამოს­ვრი­ლე­ბის­თვის ჩა­მო­რეც­ხვის ამ­ბა­ვი გა­მე­ად­ვი­ლე­ბი­ნა. თუ ადა­მი­ა­ნი ამ ცხოვ­რე­ბა­ში სისუფთავის­კენ უნ­და მი­ის­წრა­ფო­დეს, მა­შინ მე ვთვლი, რო ჭუჭყის ჩა­მო­რეც­ხვა ყვე­ლა­სთ­ვის გა­ად­ვი­ლე­ბუ­ლი უნ­და იყოს.”