“ნუთუ მხოლოდ მე მაქვს ასეთი მურდალი თვალი და მხოლოდ მე ვხედავ ამ ყველაფრის სიმახინჯეს?! მე არ ვიცი, სხვები რას ფიქრობენ ამის შემყურე, მე კი, რომელიც მთელი ცხოვრება ვღალატობდი ჯერ ელენეს და მერე ყველა დანარჩენს, მე, რომელმაც ნელიც კი ვერ შევირგე, ვფიქრობ: მადლობა ღმერთს, რომ მარტო ვარ. მადლობა ღმერთს, რომ ჩემს ქალებს მანამდე ვატკინე და ჩემს შემდეგ არც ერთს არ მოუწევს ამ ტრაგიკული ფარსის გათამაშება. შეიძლება ვერ ხვდებოდნენ, მაგრამ მათთვისვეა კარგი, რომ არც ერთი არ გახდება ჩემი ნეშტის და ჩემი ხსოვნის მიმთვისებელი და პატრონი.”