“...بازی زنها با آدمها همیشه اولش حکم تفنن را دارد. اما یک کم که می گذرد دو طرف می بینند که نه، خیلی هم تفننی در کار نبوده و مثل اینکه یک چیزهایی پشتش خوابیده که نمی شود نادیده اش گرفت. چیزی که اولش توی دل آدم یک نقطه ی خیلی ریز است که می توانی نادیده اش بگیری. اما همین که یک کم بهش توجه نشان بدهی آنقدر بزرگ می شود که همه دلت را ممکن است بگیرد.”