“СИМОН: Биле двајца пријатели. Најдобри пријатели. Едниот отишол во војска. Му оставил аманет на пријателот да му ја чува вереницата. Поминувале денови. Само пријателот смеел да и’ ги види колената додека таа си ги мие нозете. Се заљубил во неа. Се заљубила и таа. Се гледале. Таа се соблекла. Тој ја свртил главата и рекол, госпоѓо, јас Ве сакам повеќе од својот живот, но помалку од својата чест, станал и се пријавил во војска.”