“Ουσιαστικά μιλούσε για τον εαυτό του, για την αδυναμία του ν'αγαπήσει και να σκεφτεί καθαρά. Κι όταν χλεύαζε, το έκανε είτε με άγρια χαρά είτε με τόσο συμπαγή αδιαφορία, που μερικές φορές, στη μέση της ανάγνωσης και χωρίς άλλο ιδιαίτερο λόγο, έβγαινα στο μπαλκόνι για να καπνίσω και να πετάξω από πάνω μου τις λέξεις του.”