“... գիրքը ինքը ապացույց է, որ մաթեմատիկան, իմաստասիրությունը, նույիսկ հավատքը,- սա ասելիս՝ նա խաչակնքվեց, ինչը հաճախ չէր անում, և դա նույիսկ ինձ ապշեցրեց,- բավական չեն մարդուն։
Նա իրավացի էր, բայց եթե անգամ կյանքս կախված լիներ դրանից, ես չէի կռահի, թե ինչ է պակասում ցուցակից, որտեղ նշված էին օգտակարը, ճշմարիտը և աստվածայինը։ Բայց այդ պահին Ռոբերը շշնջաց.
- Մեզ բնավ բավարար չէ սովորել, իմանալ, հավատալ։ Մենք պետք է նաև հորինենք։”