“حبيبي حين يشتاقني
يجدني بين ذراعيه ، كجنية من حنين
فيشتهين .. ليس كما يشتهي العابرون
وطء أجساد النساء مثل الجسور ،
أو كما يشتهي رجل مزمن
حفر جسد امرأة ، كما تحفر القبور
يشتهيني .. حين لا يناديني ..
سحر يمس جسده ،
يدس اللوعة تحت قميصه ..
ضوء يغتسل بمائه ،
حين نصلي الحب جماعة ،،
ونرتل الآهه ...”
―
زوينة سالم,
إرم ذات حب