Ebrahim Rad > Ebrahim's Quotes

“When I'm good, I'm very good, but when I'm bad, I'm better. ”
― Mae West

“There's something ugly about the flawless.”
― Dennis Lehane, Sacred

“It is as if we are trapped in a never-ending game, our lives hinging on the roll of a dice or the turn of a card. ”
― Richard A. Knaak, Night of the Dragon

“It's often the most frightened of folk who do the greatest deeds.”
― Richard A. Knaak

“The sad truth is that most evil is done by people who never make up their minds to be good or evil.”
― Hannah Arendt, The Life of the Mind

“همه
لرزش دست و دلم
از آن بود که
که عشق
پناهی گردد،
پروازی نه
گریز گاهی گردد.

ای عشق ای عشق
چهره آبیت پیدا نیست
***
و خنکای مرحمی
بر شعله زخمی
نه شور شعله
بر سرمای درون

ای عشق ای عشق
چهره سرخت پیدا نیست.
***
غبار تیره تسکینی
بر حضور ِ وهن
و دنج ِ رهائی
بر گریز حضور.
سیاهی
بر آرامش آبی
و سبزه برگچه
بر ارغوان
ای عشق ای عشق
رنگ آشنایت
پیدا نیست”
― احمد شاملو / Ahmad Shamlou

“I know what it is to want something that could destroy you.”
― Nenia Campbell, Endgame

“Man is sometimes extraordinarily, passionately, in love with suffering...”
― Fyodor Dostoevsky

“چرخ یک گاری در حسرت واماندن اسب
اسب در حسرت خوابیدن گاریچی
مرد گاریچی در حسرت مرگ”
― سهراب سپهری / Sohrab Sepehri

“If you tell the truth, you don't have to remember anything.”
― Mark Twain

“I hold it to be the inalienable right of anybody to go to hell in his own way.”
― Robert Frost

“Man is the only creature who refuses to be what he is.”
― Albert Camus

“When a great moment knocks on the door of your life, it is often no louder than the beating of your heart, and it is very easy to miss it. ”
― Boris Pasternak

“You know you're in love when you can't fall asleep because reality is finally better than your dreams.”
― Dr. Seuss

“I like nonsense, it wakes up the brain cells. Fantasy is a necessary ingredient in living.”
― Dr. Seuss

“A room without books is like a body without a soul.”
― Marcus Tullius Cicero

“Don’t walk in front of me… I may not follow
Don’t walk behind me… I may not lead
Walk beside me… just be my friend”
― Albert Camus

“Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter, and those who matter don't mind.”
― Bernard M. Baruch

“There is no friend as loyal as a book.”
― Ernest Hemingway

“به زيورها بيارايند وقتي خوبرويان را

تو سيمين تن چنان خوبي كه زيورها
بیارایی”
― saadi

“از ظلمت رمیده خبر می دهد سحر
شب رفت و با سپیده خبر می دهد سحر
در چاه بیم، امید به ماه ندیده داشت
و اینک ز مهر دیده خبر می دهد سحر
از اختر شبان، رمه شب رمید و رفت
وز رفته و رمیده خبر می دهد سحر
زنگار خورد جوشن شب را به نوش خند
از تیغ آب دیده خبر می دهد سحر
باز از حریق بیشه خاکسترین فلق
آتش به جان خریده خبر می دهد سحر
از غمز و ناز انجم وز رمز و راز شب
بس دیده و شنیده خبر می دهد سحر
بس شد شهید پرده شب ها، شهاب ها
وان پرده ها دریده خبر می دهد سحر
آه آن پریده رنگ که بود و چه شد کز او
رنگش ز رخ پریده خبر می دهد سحر
چاووش خوان قافله روشنان امید
از ظلمت رمیده خبر می دهد سحر”
― مهدی اخوان ثالث / Mehdi Akhavan Sales

“هرگز گمان نمی‏بردم واژه‏هایی که در نوجوانی، در کتابی قدیمی از نویسنده‏ای یونانی خوانده بودم چنین ژرف، در زیستن و نوشتن، برای من معنا شوند: خوشا آن کس که جهان را در دقایق مرگ‏بار آن زیست

از مقدمه‏ کتاب امید بازیافته: سینمای آندری تارکوفسکی”
― بابک احمدی, امید بازیافته: سینمای آندری تارکوفسکی

“When I want to read a novel, I write one.”
― Benjamin Disraeli

“One day I will find the right words, and they will be simple.”
― Jack Kerouac, The Dharma Bums

“The man who does not read has no advantage over the man who cannot read.”
― Mark Twain

“There is a great deal of difference in believing something still, and believing it again.”
― W.H. Auden

“If we knew what it was we were doing, it would not be called research, would it?”
― Albert Einstein

“نمی‌توانستم روی کلماتی که از دهان اشکان خارج می‌شدند، تمرکز کنم. کلمات با موسیقی کلام‌اش، مثل مه غلیظی در نزدیک دهان می‌ماندند. من به دهان نیمه بازش نگاه می‌کردم که چطور بعد از گفتن حرف [آ] در آخر بیت‌ها، باز می‌ماند و آرام آرام بسته می‌شد. لب‌هایش شکل کلمه‌ها می‌شدند و لبخند محوی بین نفس‌گرفتن‌هایش برای خواندن سطر بعدی می‌ماند روی چهره‌اش.. می‌توانستم حرکت قفسه‌ی سینه‌اش را با ریتم نفس‌ها، که موسیقی کلمات را می‌ساختند، دنبال کنم. ولی نمی‌فهمیدم چه می‌گوید. معنای جمله‌ها و شعرها و داستان‌ها از لابه‌لای دستانم، جاری می‌شد. قطره قطره فرو می‌ریخت و من درمی‌ماندم. در لحظه اسیر شده بودم؛ در تب. در آخرین نفس‌هایم. در جسمی که تحلیل رفته بود.. در موسیقی بی صدای حرکات لب‌ها و قفسه‌ی سینه‌ی اشکان که سنگین، بالا و پائین می‌رفت با حجم نفس‌ها، با وزن کلمات، با پلک‌هایی که از سنگینی مفاهیم خم می‌شدند و می‌افتادند. و مژه‌ها، که نرم، می‌ریختند روی نگاهی که به کاغذ می‌ماند..”
― بهاره ارشدریاحی, لیتیوم کربنات